16 lutego
sobota
Danuty, Julianny, Daniela
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Polskie złoto

Ocena: 0
918

Na Igrzyskach Olimpijskich w 1928 r. na dziesięciolecie odzyskania niepodległości, po raz pierwszy zabrzmiał polski hymn – za przyczyną „złotego” rzutu dyskiem Haliny Konopackiej.

fot. Paweł Oprządek

Jej zdjęcia zobaczymy w Centrum Olimpijskim w Warszawie, które zaprasza na dwie wystawy. Ekspozycja „Gwiazdy sportu w Niepodległej” – przez pryzmat kilkunastu najwybitniejszych sportowców z tamtego okresu – umożliwia spojrzenie na dzieje polskiego sportu minionego stulecia.

„Konopacka stała się bohaterką zbiorowej świadomości. Kiedy powróciła z olimpiady, na trasie jej przejazdu wiwatowały nieprzebrane tłumy, a witali ją członkowie rządu. Nasza pierwsza złota medalistka stała się wzorem dla tysięcy Polaków, także tych mieszkających poza krajem. Jesienią 1928 r. w Argentynie powstał Polski Klub Sportowy „Halina”, a w całym kraju jak grzyby po deszczu zaczęły wyrastać Kobiece Kluby Sportowe” – pisał historyk Uniwersytetu Warszawskiego Robert Gawkowski w artykule „Sport w II Rzeczypospolitej”.

Pierwszą polską organizacją sportową było Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, które powstało w 1867 r. we Lwowie. Prowadziło także działalność narodową i niepodległościową. Wykształciło wielu polityków, żołnierzy i szerokie elity społeczeństwa polskiego. Także dzięki nim sport w latach 1918-1939 rozwijał się dynamicznie, a polscy zawodnicy, odnosząc sukcesy na arenie międzynarodowej, rozsławiali młody kraj. W dwudziestoleciu międzywojennym ich medale były nowością. Wielkie nadzieje i marzenia stawały się rzeczywistością. Rodziły się gwiazdy, o których mówiło się we wszystkich warstwach społecznych. Wymieńmy choć kilkoro spośród nich.

Halina Konopacka (1900-1989) – dama z wyższych sfer, poetka i malarka, lekkoatletka, rekordzistka świata i mistrzyni w rzucie dyskiem Igrzysk IX Olimpiady w Amsterdamie (1928).

Stanisława Walasiewiczówna (1911-1980) – trenerka, znana w USA jako Stella Walsh, rekordzistka Polski, Europy i świata w biegach krótkich. Złota (1932) i srebrna (1936) medalistka olimpijska w biegu na 100 m, działaczka polonijna i PKOl.

Janusz Kusociński (1907-1940) – najlepszy polski lekkoatleta okresu międzywojennego. Złoty medalista olimpijski (1932), wicemistrz Europy w Turynie (1934). Uważany na twórcę specjalistycznego treningu biegowego metodą interwałową. Zginął rozstrzelany przez Niemców w Palmirach.

Jadwiga Jędrzejowska (1912-1980) – tenisistka, finalistka Wimbledonu (1937), finalistka mistrzostw USA w grze pojedynczej (1937), finalistka mistrzostw Francji w grze pojedynczej (1939), zwyciężczyni mistrzostw Francji w grze podwójnej (1939).

Stanisław Marusarz (1913-1993) – „król nart”, najlepszy i najwszechstronniejszy narciarz, kurier tatrzański, czterokrotny olimpijczyk (1932, 1936, 1948, 1952). Bohater słynnej ucieczki z hitlerowskiego więzienia przy ul. Montelupich w Krakowie.

Bronisław Czech (1908-1944) – najwybitniejszy obok Stanisława Marusarza narciarz, taternik, ratownik, pilot szybowcowy, żeglarz, lekkoatleta, artysta, trzykrotny olimpijczyk (1928, 1932, 1936). Zginął w KL Auschwitz.

Franciszek Żwirko (1895-1932) – pilot, wraz z inżynierem Stanisławem Wigurą zdobył w zawodach Challenge pierwsze miejsce i puchar międzynarodowy dla Polski (1932).

Stanisław Wigura (1903-1932) – konstruktor lotniczy, inżynier i lotnik, współzałożyciel zespołu konstrukcyjnego RWD. Wraz z Franciszkiem Żwirką zginął tragicznie w katastrofie lotniczej we wrześniu 1932 r., wkrótce po zdobyciu mistrzostwa.

Tomasz Stankiewicz (1902-1940) – handlowiec z zawodu, czołowy torowiec pierwszej połowy lat 20., medalista olimpijski z 1924 r.

Chociaż na wystawie zostało bliżej przedstawionych zaledwie piętnastu wybitnych sportowców różnych dyscyplin, wspomina się również kolarzy, wioślarzy, strzelców, lekkoatletów, bokserów, piłkarzy. Wielkie sukcesy odnosili Polacy w jeździectwie. Mimo upływu lat sportowcy, których wychowała Niepodległa Polska, znani są nie tylko w kraju, ale na całym świecie.

Druga wystawa, „Dyplomy sportowe II Rzeczypospolitej”, jest zbiorem stu niepowtarzalnych dyplomów sportowych z lat 1918-1939. Zaprezentowane zostały również sylwetki sportowców.

Muzeum Sportu w Warszawie,
ul. Wybrzeże Gdyńskie 4.
Wystawa czynna do 9 grudnia

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:


Najczęściej czytane artykuły



Najwyżej oceniane artykuły



Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.
- Materiał partnera serwisu -