14 grudnia
piątek
Alfreda, Izydora, Jana
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Listy do Siedmiu Kościołów

Ocena: 0
888

To, co dzisiaj dzieje się w Kościele, ma liczne precedensy w przeszłości. Również w tej najdalszej, sięgającej samych jego początków. Świadectwa na ten temat znajdujemy w Nowym Testamencie.

Ks. prof. dr hab. Waldemar Chrostowski przy grobie św. Jana Apostoła w ruinach bazyliki w Efezie; fot. ks. Henryk Zieliński/Idziemy

Przedstawiając rozpowszechnianie się wiary w Jezusa Chrystusa i wielki entuzjazm, jaki towarzyszył jej przyjmowaniu, autorzy Nowego Testamentu nie pomijają trudności i sprzeciwów, na jakie napotykała. Jednym z najbardziej wymownych świadectw o tym są „Listy do siedmiu Kościołów, które są w Azji”, umieszczone w drugim i trzecim rozdziale Apokalipsy świętego Jana. Współcześnie ich treść odżywa z nową mocą, bo wiele starożytnych drogowskazów apostolskich okazuje się na początku XXI w. bardzo na czasie.

 

W sytuacji prześladowania

Ewangelizacja Azji Mniejszej, stanowiącej terytorium współczesnej Turcji, rozpoczęła się, o czym świadczą Dzieje Apostolskie (2,1-41), wraz z zesłaniem Ducha Świętego. Mieszkańcy Kapadocji, Pontu i Azji oraz Frygii i Pamfilii zostali wymienieni wśród Żydów i prozelitów przybyłych do Jerozolimy na pierwsze po śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa święto Pięćdziesiątnicy, a doświadczywszy mocy Ducha wrócili do swoich krain jako Jego wyznawcy. Kilkanaście lat później miały miejsce w Jerozolimie zbiorowe prześladowania, wskutek których chrześcijanie rozproszyli się w różnych rejonach starożytnego świata (Dz 8,1; 11,19; 12,1-4). W połowie I wieku św. Paweł podjął na rozległych terenach Azji intensywną działalność misyjną, spotykając podczas drugiej i trzeciej podróży chrześcijan wywodzących się z judaizmu, którzy wcześniej zostali pozyskani dla wiary w Chrystusa.

Nowa fala ekspansji chrześcijaństwa nastąpiła po 70 r., gdy Rzymianie zburzyli Jerozolimę i świątynię. Na krótko przedtem wyznawcy Chrystusa opuścili Miasto Święte. Część zbiegła do Pelli, na wschodnim brzegu Jordanu i na południe od Jeziora Galilejskiego. Inni udali się znacznie dalej, wśród nich był św. Jan, najmłodszy uczeń i apostoł Jezusa Chrystusa. Idąc za Jezusem, miał nie więcej niż trzynaście lat. Stojąc z Maryją, matką Jezusa, i dwiema innymi kobietami pod krzyżem (J 19,25-27), pozostawał – inaczej niż inni uczniowie – bezkarny, ponieważ nie osiągnął jeszcze pełnoletniości. Kiedy kończyło się powstanie żydowskie przeciw Rzymianom, skutkujące zburzeniem Jerozolimy, liczył ponad 50 lat. Wyruszył wówczas do Efezu, a część starożytnej tradycji chrześcijańskiej, w nawiązaniu do słów Jezusa wypowiedzianych na krzyżu, utrzymuje, że towarzyszyła mu Maryja, której pamięć jest czczona na Wzgórzu Słowików nieopodal ruin starożytnego Efezu. Potem apostoł osiadł na wyspie Patmos, obecnie należącej do Grecji, kilkanaście kilometrów od wybrzeża Azji Mniejszej. Tam w latach 90., gdy miał ponad 70 lat, powstała Apokalipsa, to znaczy Objawienie, w której ukazał kres historii zbawienia zapoczątkowanej w starotestamentowej Księdze Rodzaju.
 

Czytaj dalej w e-wydaniu lub wydaniu papierowym
Idziemy nr 46 (684), 18 listopada 2018 r.
Artykuł w całości ukaże się na stronie po 2 grudnia 2018 r.

 

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

Profesor zwyczajny, laureat Nagrody Ratzingera, wykładowca Pisma Świętego na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie

 

Najwyżej oceniane artykuły



Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.
- Materiał partnera serwisu -