1 marca
piątek
Antoniny, Radoslawa, Dawida
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Bez czego nie możemy żyć

Ocena: 5
858

Opowieść o uczcie z najpożywniejszego mięsa i z najwyborniejszych win musi działać na wyobraźnię każdego człowieka – zarówno konesera, jak też tego, który jest właśnie na diecie.

fot. xhz

Sam Bóg jest gospodarzem wielkiego przyjęcia – przepełnionego świątecznym i radosnym czasem. Któż z nas nie marzy, aby znaleźć się na bankiecie dla VIP-ów? Przyjrzymy się naszym reakcjom na zaproszenie wysyłane do nas przez Boga.

Są goście, którzy wyraźnie się opierają, a wręcz próbują wymigać się od obowiązku wspólnego ucztowania. Jeden poszedł pracować, drugi – odpoczywać. Każdy ma jakąś wymówkę, zasłaniając się sprawami, obiektywnie rzecz biorąc, ważnymi i potrzebnymi. Podobnie jest z zapraszaniem nas na Eucharystię. To już nie jest indywidualna modlitwa w piżamie, w łóżku. To uczta Jezusa, uroczysty bankiet. Czy inne ważne sprawy w kalendarzu nie mogą zaczekać?

Mamy w rękawie uprzednio przygotowane wymówki: od tych najbardziej dziecinnych, aż po te najbardziej zdroworozsądkowe, które kończą się puentą: „co się ksiądz czepia, to moja sprawa, nie czuję takiej potrzeby”.

Tłumaczę to i młodszym (kandydatom do bierzmowania), i starszym (ich rodzicom), ponieważ dokonywanie właściwych wyborów to nie lada wyzwanie, wobec którego wiek nie zawsze odgrywa decydującą rolę. Kupowanie butów na jesień, odwiedziny dziadków, świętowanie urodzin, rodzinny wypad za miasto to sprawy bardzo ważne i wpływające na wzajemne więzi. Jednak uprzejmie proszę, aby nie działo się to akurat w niedzielę albo w drugą sobotę miesiąca, kiedy prowadzę katechezę dla młodych.

Pliniusz Młodszy, rzymski gubernator, napisał w 112 r. do cesarza Trajana list opisujący zwyczaje chrześcijan. Pisał w nim, że zwykli oni „gromadzić się zawsze tego samego dnia przed wschodem słońca i śpiewać razem hymn do Chrystusa, którego czczą jako boga”. To jedno z najstarszych świadectw mówiących o tym, że niedziela była dla chrześcijan dniem świętym, gdy zbierali się na Eucharystii.

Wymagało to od nich pokonania wielu prawdziwych trudności. To nie był dzień wolny od pracy, nieraz wybuchały rzymskie prześladowania (stąd Msza św. celebrowana była przed wschodem słońca). Dla Pliniusza, pogańskiego pisarza, sposób przeżywania niedzieli był cechą stylu życia chrześcijan.

W dawnych czasach, w 304 r., na terenach dzisiejszej Tunezji żyła grupa chrześcijan. W tajemnicy spotykali się na Eucharystii, ponieważ cesarz Dioklecjan pod groźbą kary śmierci zabronił Mszy św. Którejś niedzieli spotkali się w domu, by przeżyć Eucharystię. W pewnym momencie wkroczyli żołnierze, aresztowali i odprowadzili ich przed sąd. Chrześcijanom zadano pytanie: „Dlaczego złamaliście surowy zakaz cezara?”. Jeden z nich powiedział: „My nie możemy żyć, nie gromadząc się w niedzielę na Eucharystii. Zabrakłoby nam sił, aby zmagać się z codziennymi przeciwnościami i nie ulec”. To się nie mieściło w głowie rzymskiemu urzędnikowi.

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

Autor jest wikariuszem parafii bł. Władysława z Gielniowa na Natolinie w Warszawie

DUCHOWY NIEZBĘDNIK - 1 marca

Piątek, II Tydzień Wielkiego Postu
Pierwszy Piątek Miesiąca
Tak Bóg umiłował świat, że dał swojego Syna Jednorodzonego;
każdy, kto w Niego wierzy, ma życie wieczne.

+ Czytania liturgiczne (rok B, II): Mt 21, 33-43. 45-46
+ Komentarz do czytań (Bractwo Słowa Bożego)

+ Nowenna zawierzenia woli Bożej - o. Dolindo
Koronka ku czci Siedmiu Boleści Matki Bożej

ZAPOWIADAMY, ZAPRASZAMY

Co? Gdzie? Kiedy?
chcesz dodać swoje wydarzenie - napisz
Blisko nas
chcesz dodać swoją informację - napisz



Najczęściej czytane artykuły



Najwyżej oceniane artykuły

Blog - Ksiądz z Warszawskiego Blokowiska

Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.



Newsletter