Mesjanizm można by określić jako wiarę w nadejście Mesjasza – osoby, narodu – który przez swoje poświęcenie i działanie zbawi ludzkość lub przyczyni się do radykalnej przemiany świata.
Doktryny mesjańskie stanowią wspólny element trzech wielkich religii: judaizmu, islamu i chrześcijaństwa, choć każda z nich nadaje im odmienne znaczenie teologiczne, w tym eschatologiczne. Swoistym Mesjaszem może być też jakaś idea. Istnieją zatem mesjanizmy świeckie, ideologiczne, co więcej, określające się jako antyreligijne, choć same tworzą swego rodzaju religie bez Boga. Zarówno mesjanizmy religijne, jak i ideologiczne, bywają splecione z interesami politycznymi i finansowymi.
W RELIGIACH MONOTEISTYCZNYCH
W tradycji żydowskiej mesjańska nadzieja skupia się na Mesjaszu, potomku króla Dawida, który przywróci królestwo Izraela i odbuduje Trzecią Świątynię w Jerozolimie. Ta wizja ma charakter zarówno polityczny, jak i duchowy. Pierwsza Świątynia została zniszczona przez Babilończyków ok. 587 r. przed Chr., druga przez Rzymian w 70 r. po Chr. Ortodoksyjni Żydzi wierzą, że Trzecia Świątynia zostanie wzniesiona w erze mesjańskiej przez Boską Opatrzność, choć istnieje także pogląd, że Żydzi powinni sami starać się ją odbudować, gdy tylko będzie to możliwe.
Czytaj dalej w e-wydaniu lub wydaniu drukowanym
Idziemy nr 48 (1043), 30 listopada 2025 r.
całość artykułu zostanie opublikowana na stronie po 06 grudnia 2025
Co? Gdzie? Kiedy?
