Agresywna ideologia w szkole

Ministerstwo Edukacji Narodowej planuje wprowadzenie przedmiotu edukacja zdrowotna od 1 września 2025 r. Jednym z elementów programu ma być „zdrowie seksualne”. Projekt został skierowany do konsultacji publicznej.

Słowo „zdrowie” w każdej dziedzinie może wywoływać tylko pozytywne skojarzenia, jednak nie w tym przypadku. Inicjatywa budzi niepokój, zachodzi bowiem obawa, że faktycznie może to być wprowadzanie do szkoły niebezpiecznej ideologii – niebezpiecznej dlatego, że podważa podstawowe prawa człowieka i wprowadza zagrożenia dla zdrowia dzieci i młodych ludzi.

Dodajmy wyraźnie, że chodzi tu tylko o jeden element programu, czyli „zdrowie seksualne”. Obawy te są uzasadnione publicznymi wypowiedziami przedstawicieli MEN, w tym samej pani minister, jak też aktywnych w mediach zwolenników tej inicjatywy.

Pierwsza sprawa to poważna obawa manipulacji. Szczegóły tematu „zdrowie seksualne” nie są publicznie eksponowane, a stanowią one istotę sprawy. Po wcześniejszych wypowiedziach minister Barbary Nowackiej można było odnieść wrażenie, że przedmiot edukacja zdrowotna jest wprowadzany przede wszystkim po to, aby przemycić treści zawarte w edukacji seksualnej.

Punkt „zdrowie seksualne” niewiele mówi. Należy się wyjaśnienie, na czym program będzie oparty: czy na zaleceniach niemieckich, opracowanych wspólnie ze Światową Organizacją Zdrowia (WHO) i opublikowanych pod nazwą „Standardy edukacji seksualnej w Europie”, czy zgodnie z działaniami „edukatorów seksualnych”. Jeśli tak, to warto wiedzieć, że oznacza to akceptację masturbacji, dostępu do pornografii, promowanie przyjemnego seksu. Mówi się też o tożsamości i orientacji seksualnej – ale w duchu, jaki prezentują działacze LGBTQ+. Jest też pytanie o obecność w szkole „edukatorów seksualnych” oraz aktywistów LGBTQ+ czy drag queen.

Wiedza na każdy temat jest potrzebna, ale chodzi o wiedzę rzetelną, a nie zideologizowaną. Rozumienie seksualności u polityków i działaczy lewicowych nie ma wiele wspólnego z prawdziwą wiedzą o ludzkiej seksualności, o roli płci. Przecież ludzka seksualność nie jest zwierzęcym instynktem i nie można jej właściwie rozumieć, jeśli nie dostrzega się, że jest wyrazem miłości kobiety i mężczyzny i służy za fundament rodziny. (O duchowym wymiarze seksu i płciowości wiele mówił Jan Paweł II, dlatego był tak krytykowany). Jeśli ktoś uważa – za komunistką Aleksandrą Kołłątaj – że „seks to szklanka wody” (masz pragnienie, to pijesz), to nie tylko jest prymitywny, ale też szkodzi, wypowiada bowiem kłamstwo o ludzkiej naturze.

Co istotne, przedmiot będzie obowiązkowy. Może to oznaczać – tak jak jest w Niemczech – że rodzice nie będą mogli zwolnić dziecka z uczestnictwa w tych zajęciach, pod groźbą kary, a sąd będzie mógł ich skazać na grzywnę, a nawet na więzienie. Tak się już dzieje. To poważny atak na prawo rodziców do wychowania swoich dzieci. Dodajmy, że chodzi tu o prawa człowieka pierwszej generacji. Jest to również łamanie prawa wolności sumienia i wolności wypowiedzi i osądu. Niestety, zdarza się, że sądy i trybunały w Europie nie bronią tych praw.

Ministerstwo musi podać dokładnie, co będzie na tych zajęciach, kto będzie miał prawo je prowadzić (czy nie „przydrożni edukatorzy”, ogarnięci swoimi fanatycznymi urojeniami). A przede wszystkim potwierdzić prawa rodziców i odstąpić od przymuszania uczniów do uczestnictwa w zajęciach, których treści są sprzeczne z ich poglądami w fundamentalnych przecież kwestiach.

Przede wszystkim jednak ani rodzice, ani ludzie nauki i inne autorytety, którym bliska jest prawda, dobro dzieci i młodzieży oraz sprawa rodziny – nie mogą milczeć. Bezczynność i milczenie będą zgodą na współudział w tym procederze.