100 lat temu, 5 grudnia 1925 r., zmarł Władysław Stanisław Reymont, drugi polski – po Henryku Sienkiewiczu – literacki noblista, autor m.in. „Chłopów” i „Ziemi Obiecanej”. Został pisarzem, bo wcześniej nie sprawdził się jako: kolejarz, krawiec, czy aktor.
_(cropped).jpg)
Władysław Reymont, właściwie Stanisław Władysław Rejment, urodził się 7 maja 1867 r. we wsi Kobiele Wielkie koło Radomska. Miał kilkoro rodzeństwa. Ojciec – Józef – był organistą i sekretarzem miejscowej kancelarii parafialnej, matka – Antonina z Kupczyńskich – siostrzenicą księdza kanonika Kupczyńskiego, tamtejszego proboszcza.
Zmarł 5 grudnia 1925 r. w Warszawie w wieku 57 lat – uroczysty pogrzeb odbył się 9 grudnia z udziałem prezydenta Stanisława Wojciechowskiego, rządu i korpusu dyplomatycznego. Pochowany został na cmentarzu Powązkowskim, zapoczątkowując Aleję Zasłużonych. Urna z sercem pisarza zamurowana została w filarze kościoła Św. Krzyża w Warszawie.




Co? Gdzie? Kiedy?
