Do okresowej zmiany obowiązków zakonnych i zadań, aby uniknąć statyczności, sztywności i sklerotyzacji zachęcił Leon XIV, przyjmując w Watykanie uczestników 65. Zgromadzenia Ogólnego Włoskiej Konferencji Wyższych Przełożonych (CISM) zakonów i zgromadzeń męskich. Obradowali oni w Asyżu w dniach 3-6 listopada na temat „Zarządzać nadzieją. Formy i style zarządzania prowincjami w Kościele synodalnym”.
Papież zwrócił uwagę, że rodziny zakonne są przykładami „życia synodalnego”, gdyż w ciągu wieków dojrzewały w nich praktyki „rozeznawania wspólnotowego”, dzięki czemu „uczyły się harmonizacji darów indywidualnych i wspólnej misji”. Zasoby te są owocem „dynamiki życia i wiary, która musi nieustannie ewoluować, wzrastać, rozwijać się i wyrażać”.
W swoim przemówieniu Leon XIV nazwał te zasoby dziedzictwem, o które trzeba dbać, zaś decydującym wkładem w tym kontekście jest „posługa władzy, posiadająca formy i style «rządzenia» odpowiednie do wzbudzania nadziei na drodze braci, wspierając ich wielkoduszny i pożyteczny apostolat”.
„Wytyczne” można zaczerpnąć z Dokumentu końcowego Synodu Biskupów o synodalności, wskazał papież, wyjaśniając, że można z nich wywnioskować trzy „ważne postawy”: „rozeznanie kościelne, dbałość o procesy decyzyjne, zobowiązanie do zdania sprawozdania ze swoich działań oraz oceny wyników i metod”. Dla Leona XIV są to „powiązane ze sobą procesy, które wzajemnie się wspierają i korygują”.
„Wierność Kościołowi kieruje i oświeca zaangażowanie braci i sprzyja ich współodpowiedzialności, zapewniając przejrzystość i ułatwiając wzajemne otwarcie, które jako jedyne może sprzyjać współpracy wszystkich. Poza tym szczera dyskusja, dzielenie się, braterska korekta mogą bardzo pomóc w unikaniu i przeciwdziałaniu ewentualnym odchyleniom partykularnym i autoreferencyjnym” – wyjaśnił papież.
Zwrócił uwagę, że droga osób konsekrowanych powołanych do wspólnego życia jest „drogą oczyszczenia”, która powinna „czynić jednostki i wspólnoty coraz bardziej wolnymi w dobru, zarówno na poziomie rozwoju osobistego, jak i praktykowania miłości”. A wszystko to także w imię „odnowionej wierności charyzmatowi, która wymaga ciągłego porzucania struktur i przywiązań, które nie są konieczne, a nawet szkodliwe dla pełnej realizacji dzisiaj pierwotnej misji inspirowanej przez założycieli”.
„Chciałbym w szczególności przypomnieć, jak ważne jest zachęcanie w formach rządów do korzystnej zmiany obowiązków i zadań, unikając statyczności, która może sprzyjać sztywności i sklerotyzacji. W związku z tym papież Franciszek kilkakrotnie ostrzegał nas przed niebezpieczeństwem «stojących wód»” – przypomniał jego następca.
Co? Gdzie? Kiedy?
