Ojciec Kolbe i Meksykańska Pani

„Mój mały, ukochany synku, niech się nie trwoży twoje serce. Czyż nie jestem przy tobie Ja, twoja Matka? Czy nie jesteś ukryty w fałdach mego płaszcza, w moich ramionach, które cię obejmują? Czy potrzebujesz czegokolwiek innego?”. W słowach skierowanych przez Matkę Bożą z Guadalupe 12 grudnia 1531 r. do św. Juana Diego zawarte jest przesłanie dla ludzi z całego świata.

Na to wezwanie postanowiła odpowiedzieć społeczność parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego w Józefowie Błotach. Najpierw – gdy w 2024 r. podczas pasterki otwarto kaplicę Matki Bożej z Guadalupe z wierną kopią Jej Cudownego Wizerunku, przyłożoną do oryginału oraz pobłogosławioną i przekazaną do Polski przez kard. Carlosa Aguiara Retesa, metropolitę miasta Meksyk. I kolejny raz – 9 sierpnia 2025 r., kiedy bp Romuald Kamiński uroczyście poświęcił kaplicę. W wydarzeniu uczestniczył także prof. Rodrigo Guerra López, sekretarz Papieskiej Komisji ds. Ameryki Łacińskiej.

„Kardynał chciał ofiarować ten wyjątkowy obraz miejscu podobnemu do Tepeyac, gdzie oddaje się cześć Matce Bożej w małej parafii niedaleko wielkiego polskiego miasta, której patron jest szczególnym czcicielem Matki Bożej. Dlatego została wybrana ta parafia, pod wezwaniem św. Maksymiliana” – napisał ordynariusz warszawsko-praski w liście do józefowskich parafian. – To miejsce zaistniało z miłości i potrzeby serca – mówił bp Kamiński podczas uroczystości poświęcenia kaplicy, życząc parafianom, by stała się ona miejscem uświęconym modlitwami, przyjaźnią z Maryją i pragnieniem zbliżenia się do Boga. Dla rodzin, które chciałyby mieć u siebie w domu małe Tepeyac, przygotowano kopie wizerunku Matki Bożej z Guadalupe. Przyjąwszy je, rodziny zobowiązują się do odmówienia codziennie dziesiątki Różańca.

– Wizerunek Maryi z Guadalupe zawisł na honorowym miejscu w moim domu. Codziennie przypomina mi o oddaniu się pod Jej opiekę – mówi harcmistrz Wiktor Mikosza, opiekujący się jedną z dwóch działających przy parafii gromad Skautów Europy. Maryjny obraz towarzyszył gromadom także podczas tegorocznych letnich obozów w Stobnicy, stając się źródłem duchowej siły dla uczestników. Podczas gry terenowej o św. Juanie Diego skauci poznali historię objawień z 1531 r. Na pamiątkę wspólnego zawierzenia uczestnicy otrzymali obrazki i koszulki z wizerunkiem Matki Bożej z Guadalupe.

Parafię św. Maksymiliana Kolbego erygował kard. Józef Glemp 15 marca 1988 r. z części parafii Józefów i Falenica. Pierwszym proboszczem i budowniczym kościoła był ks. prałat Władysław Walczewski. W 1982 r. bp Jerzy Modzelewski wmurował kamień węgielny pochodzący z ruin krematorium II w byłym obozie Auschwitz-Birkenau. W 1994 r. kościół poświęcił bp Kazimierz Romaniuk. W 2000 r. do świątyni wprowadzono relikwie św. Maksymiliana. Uroczystościom przewodniczył bp Stanisław Kędziora. Od tego czasu każdego 14. dnia miesiąca w parafii sprawowana jest Msza św. ku czci patrona z ucałowaniem relikwii.

Od 2014 r. proboszczem parafii św. Maksymilian Kolbego jest ks. kan. dr Przemysław Ludwiczak. Oprócz dynamicznie rozwijających się grup: Caritas, Rycerstwa Niepokalanej, Żywego Różańca, grupy adoracyjnej, grupy biblijnej, kilku wspólnot małżeńskich, dziecięcych i młodzieżowych w parafii działa także Stowarzyszenie św. Maksymiliana oraz chór Schola Cantorum Maximilianum, który służył śpiewem m.in. w Mszach św. odprawianych przez Jana Pawła II i Benedykta XVI. Od lat funkcjonuje też grupa teatralna prowadzona przez Annę Bardską. Przygotowuje m.in. inscenizacje Męki Pańskiej, tworząc jednocześnie przestrzeń parafialnej integracji.

– Staramy się dotrzeć do nowych parafian m.in. przez różnorodność grup i wspólnot – mówi kapłan. Służy temu także rozwój kultu Matki Bożej z Guadalupe. Jednym z wielu narzędzi jest wydawane od 2017 r. czasopismo „Maksymilian” i platforma internetowa (w budowie), która będzie przestrzenią komunikacji i biblioteką wartościowych treści. Wszystko po to, by – podążając śladem św. Maksymiliana – dotrzeć z Dobrą Nowiną do jeszcze szerszego grona osób.