Papież przyjął na audiencji uczestników sympozjum poświęconego tematowi doświadczeń mistycznych i świętości, które odbywało się z inicjatywy Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych. Zwracając się do nich, przypomniał, że choć przeżycia mistyczne należą do „najpiękniejszych doświadczeń wiary”, to nie powinny być traktowane, jako „osobiste przywileje” niektórych osób, ale jako dar dla budowania całej wspólnoty Kościoła.
Więź miłości, a nie osobiste zasługi – w centrum mistycznego doświadczenia
Papież podziękował uczestnikom obrad za ich wkład w refleksję na temat mistycyzmu, która wciąż jest potrzebna w pewnych obszarach tego zagadnienia. Przypomniał, że Kościół od wieków uznaje, że w centrum mistycznego doświadczenia znajduje się „świadomość intymnej więzi miłości z Bogiem”. Podkreślił też, że jest to doświadczenie wykraczające poza poznanie rozumowe, którego nie można przypisywać zasługom osoby, która go doświadcza, ale należy traktować jako „duchowy dar”, który może objawiać się w skrajnie przeciwnych doświadczeniach, jak choćby doświadczenie duchowej ciemności, odmienne od pełnych światła wizji.
Doświadczenie mistyczne nie są konieczne dla świętości
„Zjawiska nadprzyrodzone, które mogą zawierać w sobie doświadczenie mistyczne, nie są warunkami koniecznymi do uznania świętości” – przypomniał Leon XIV. Zaznaczył, że służą one umocnieniu cnót, nie jako osobiste przywileje, ale jako udzielone dla zbudowania całej wspólnoty Kościoła, mistycznego Ciała Chrystusa. Pierwszorzędne znaczenie w orzekaniu o świętości ma natomiast prześledzenie życia kandydata na ołtarze pod kątem pełnego i nieustannego oddawania się do dyspozycji woli Bożej, objawionej w Piśmie Świętym i Tradycji apostolskiej.
Rozwaga w rozeznawaniu
Papież zachęcił do rozwagi w podejściu do zjawisk nadprzyrodzonych i przypomniał, że Kościół posiada kryteria do rozeznawania, czy są one autentycznym doświadczeniem mistycznym, przeżywanym w „klimacie modlitwy i szczerego poszukiwania Boga”, czy też mogą być one fałszywe i zwodnicze. Przypomniał, że należy podchodzić do nich z ostrożnością i rozeznawać je „w pokorze i zgodności z nauczaniem Kościoła”.
Papież przypomniał też, że badanie świętości polega m.in. na rozeznawaniu, czy cnoty, naznaczające jego życie, były znakami „eklezjalnej komunii i intymnej więzi z Bogiem”. Zachęcił postulatorów spraw kanonizacyjnych, by sami naśladowali świętych, pielęgnując powołanie wszystkich ochrzczonych do świętości.
Co? Gdzie? Kiedy?
