27 lutego
sobota
Gabriela, Anastazji
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Panie naucz nas modlić się

Ocena: 0
1341

Jakże poruszające musiało być doświadczenie Jezusa zagłębionego w modlitwie, skoro jeden z obserwujących Go uczniów zwrócił się do Niego z prośbą: „Panie, naucz nas modlić się” (Łk 11,1).

Fot. wikipedia / Domena publiczna

Jezus odpowiada na tę prośbę katechezą o modlitwie. Słowa przekazanej wtedy Modlitwy Pańskiej powtarzamy każdego dnia, gdy zwracamy się do naszego Ojca w niebie, wiedząc, że zawarta jest w niej istota i pełnia tego, co powinniśmy wyrażać w naszej osobistej modlitwie.

Intrygujący jest także przykład modlitwy wstawienniczej, którą znajdujemy w czytaniu z Księgi Rodzaju, gdy Abraham wyprasza miłosierdzie dla grzesznego miasta Sodomy. Uderza w tej historii nieustępliwość Abrahama, który, sam wielokrotnie doświadczywszy głębi Bożej dobroci i miłosierdzia, pełen uniżenia i pokory wręcz targuje się z Bogiem, wypraszając łaskę ocalenia dla mieszkańców Sodomy, nieświadomych zbliżającej się zagłady. Mimo ogromu winy Sodomy Bóg pozytywnie odpowiada na każdą, coraz dalej idącą prośbę patriarchy i jest gotowy odstąpić od zamysłu zniszczenia, jeśli tylko znajdzie się grupa sprawiedliwych. Bóg reaguje na prośbę Abrahama z cierpliwością i łagodnością, niejako czekając na nią, by móc dzięki temu ukazać swoją najgłębszą tajemnicę: że On sam jest Miłością pełną miłosierdzia, gotową przebaczać.

W tym też duchu naucza Jezus w swojej katechezie o modlitwie, podkreślając znaczenie płynącego z wiary zaufania wobec Ojca w niebie, że wysłuchuje On modlitwy zanoszonej zgodnie z Jego zamysłem, czyli zgodnie z zasadami życia, przekazanymi choćby w Dekalogu. Jezus zachęca do zawierzenia Bogu w modlitwie, wyrażanemu przez wytrwałość i tę właśnie swoistą nieustępliwość na wzór Abrahama.

Bóg oczekuje wytrwałości w modlitwie, ponieważ odpowiadając na nasze błagania, chce respektować prawo wolności wyboru, co wymaga cierpliwości proszącego. Stwórca, spełniając nasze błagania działa z łagodnością i respektem wobec każdej osoby, dlatego potrzeba czasu, aby spełnił się zamysł Boży i dopełniły skutki naszych modlitw. Podobnie realizował Bóg obietnicę odkupienia, wyczekując właściwej chwili nadejścia pełni czasu (por. Ga 4,4). W Liście do Kolosan znajdziemy pouczenie, że Jezus Chrystus, który przyszedł w pełni czasu, usunął z drogi zbawienia „to, co było naszym przeciwnikiem, przygwoździwszy do krzyża” (Kol 2,14). Bóg bez zwlekania wypełnia swoje obietnice w wiecznym „teraz”, natomiast dla nas ta rzeczywistość dokonuje się w rozciągłości czasu, w doczesności.

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

Autor jest proboszczem parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zduńskiej Woli

DUCHOWY NIEZBĘDNIK - 27 lutego

Sobota, I Tydzień Wielkiego Postu
+ Dzień Powszedni
Oto teraz czas upragniony,
oto teraz dzień zbawienia.

+ Czytania liturgiczne (rok B, I): Mt 5, 43-48
+ Komentarz do czytań (Bractwo Słowa Bożego)

+ Wielkopostne kościoły stacyjne (diec. warszawskie): 27 lutego – par. św. Stanisława Kostki (ul. Hozjusza 2, AW)

ZAPOWIADAMY, ZAPRASZAMY

Co? Gdzie? Kiedy?
chcesz dodać swoje wydarzenie - napisz
Blisko Nas (bieżące informacje)
+ Beatyfikacja kard. Stefana Wyszyńskiego
+ Transmisje Mszy świętych w TV, internecie i radiu
+ Wyślij intencję modlitewną do sióstr karmelitanek bosych na czas epidemii
+ Informacje o odpustach



E-WYDANIE


Zachęcamy do prenumeraty e-wydań tygodnika Idziemy



Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.
- Materiał partnera serwisu -



Newsletter