5 kwietnia
niedziela
Ireny, Wincentego
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Komentarze do czytań - piątek II tydzień zwykły

Ocena: 5
759

Jezus oderwawszy się od tłumów, udaje się na górę, miejsce tradycyjnie uważane za zbliżające do Boga, gdzie w akcie w pełni suwerennej decyzji, co zostaje przez Marka w sposób szczególny podkreślone, dokonuje wyboru i powołania swoich najbliższych współpracowników – Apostołów.

-teksty czytań-

fot. pixabay.com /CCO

  Komentarze Bractwa Słowa Bożego, Maciej Siekierski

Pierwsze czytanie: 1 Sm 24, 3-21

Saul pomimo przysięgi postanawia zabić Dawida. W czasie podjętej w tym celu wyprawy wpada jednak niespodziewanie w ręce niedoszłej ofiary. Dla ludzi Dawida, reprezentujących myślenie typowe dla miejsca i epoki, ta nadzwyczajna w każdej mierze okazja stanowi jasny dowód woli Jahwe i czyni Dawida upoważnionym do podniesienia ręki na Bożego pomazańca. Przeciwnie dla samego Dawida król nosiciel nadprzyrodzonych mocy pozostaje jednak nietykalnym i nawet mające pierwotnie stanowić dowód dobrych intencji potajemne odcięcie poły płaszcza postrzega on później jako wyrządzoną królowi nieuprawnioną zniewagę. (W realiach kultury semickiej czyn ten, stanowiąc swoistą deklarację przejęcia władzy, posiada znaczenie symboliczne.) Jednakże Dawid swoim zaniechaniem dalszych działań ofensywnych oraz skromnymi i nastawionymi ugodowo słowami daje dowód swojej pokory i miłosierdzia, ale co nawet ważniejsze, składa świadectwo wiary w sprawiedliwość Boga. Jest on już wtedy w pełni przekonany, że prawdziwe przejęcie władzy będzie możliwe jedynie z woli Boga. Dawid, ujawniając swoją obecność, daje nie tylko praktyczny dowód swych pokojowych zamiarów, ale i zmienia wymowę swojego wcześniejszego czynu, pokazując Saulowi, że nie jest jego zamiarem stać w opozycji wobec swojego władcy.

Psalm responsoryjny: Ps 57, 2.3-4.6.11

Podobnie jak to miało miejsce wczoraj, także i dzisiejszy Psalm ma charakter przechodzącej w końcowych strofach w dziękczynienie pochodzącej najprawdopodobniej od króla lamentacji indywidualnej. Kolejnego podobieństwa można doszukać się także i w tym, że źródłem wznoszonej ku Bogu skargi są dręczący oranta źli ludzie. W utworze tym psalmista porównuje swoją inicjowaną przez szukającą spokoju duszę ucieczkę do ponadczasowych i znanych słuchaczom z każdej w zasadzie epoki symbolizujących bezpieczeństwo obrazów ze świata przyrody. Źródeł użytej tu zoomorfizacji (przypisaniu cech lub elementów wyglądu właściwych dla zwierząt) Jahwe, każącej wiernemu poszukiwać schronienia w cieniu Bożych skrzydeł, można się także doszukiwać w znanym z kart Starego Testamentu opisie Arki Przymierza osłanianej rozpostartymi nad nią skrzydłami cherubinów. Boże miłosierdzie staje się tu symbolicznym mostem pomiędzy niebem i ziemią. Powodowany nim Bóg pozostaje wierny własnemu Słowu i ma w przekonaniu oranta nie tylko wybawić go z rąk wrogów, ale i także, zgodnie z zasadami deuteronomistycznej teologii odpłaty, sprowadzić na nich klęskę i okryć ich hańbą. Gdy tylko w miejsce lęku w duszy psalmisty zapanuje wynikające z pewności wysłuchania poczucie bezpieczeństwa, zaczyna on wychwalać Boga.

Ewangelia: Mk 3, 13-19

Jezus oderwawszy się od tłumów, udaje się na górę, miejsce tradycyjnie uważane za zbliżające do Boga, gdzie w akcie w pełni suwerennej decyzji, co zostaje przez Marka w sposób szczególny podkreślone, dokonuje wyboru i powołania swoich najbliższych współpracowników – Apostołów. Pozycję Jezusa podkreśla tu zarówno Jego autorytatywne wołanie do pójścia za Nim, a także i to, że zostaje ono przez uczniów natychmiast wypełnione. Grupa przybyłych z Jezusem jest z pewnością liczniejsza od wyłonionego z niej grona. O powołaniu decyduje upodobanie Mistrza, a nie chęci, czy zabiegi uczniów, co stanowi nie tylko jasny kontrast do tradycji judaistycznej, w której to oni wybraliby sobie nauczyciela, ale i nawiązanie do wybrania proroków Starego Testamentu. Istota dokonanego przez Jezusa wyboru sprowadza się do swoistego rodzaju aktu twórczego. To, co się dzieje, wiąże się tak naprawdę nie tyle z dokonywaniem selekcji, a raczej z powoływaniem do istnienia zupełnie nowego tworu, jakim staje się Kolegium Dwunastu. Choć liczba powołanych do niego osób jest oczywistym nawiązaniem do dwunastu pokoleń Izraela, powstanie tego ciała stanowi podwaliny i pod nowy Lud Boży, i pod stanowiący jego zgromadzenie Kościół. Grupa ta symbolizuje także przyszłą, eschatologiczną społeczność świętych. Wybór łączy ich z Jezusem potrójną więzią opartą na towarzyszeniu, samodzielnym głoszeniu nauki oraz czynieniu Jego mocą znaków, spośród których najważniejsze ma być rozumiane i w sensie egzorcystycznym, i przenośnie w katechetyczno-absolucyjnym wypędzanie złych duchów.

Dwaj z nich otrzymują na tę okoliczność przydomek ‘synowie gromu’, co wielu tłumaczy jako nawiązujące do ich młodzieńczej zapalczywości: ‘grzmiący’. Piotr symbolizujący tu, a wkrótce także i mu przewodzący, cały Nowy Lud Boży, otrzymuje w tym momencie nowe i jakże znaczące imię. W kulturze semickiej oznacza to nowe życie – powołanie do nowej egzystencji i nowych zadań. Nie oznacza to jednak, że i pozostali powołani nie muszą przejść przemiany życia i ducha. Wybór czyni ich innymi tak jak i inny jest sam powołujący ich Bóg. Ludzie różnych zawodów i o różnym pochodzeniu stają się w ten sposób członkami jednej grupy. Nie oznacza to jednak, że zachodzi w nich natychmiastowa i pełna niezbędna do tego przemiana myślenia - methanoia. Proces ten będzie stopniowy i rozciągnięty w czasie. Początkowo związany z intymnym towarzyszeniem Jezusowi sięgnie poza chwilę rozstania z Mistrzem.

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:
- Reklama -
- Reklama -
- Reklama -

E-WYDANIE


Zachęcamy do prenumeraty e-wydań tygodnika Idziemy

NIEDZIELNY NIEZBĘDNIK DUCHOWY - 5 kwietnia

Błogosławiony Ten, który przychodzi w imię Pańskie! Hosanna na wysokościach!
Dziś w Kościele: Niedziela Palmowa Męki Pańskiej, Wielki Tydzień
+ Czytania liturgiczne (rok A, II): Mt 21,1-11; Iz 50,4-7; Ps 22,8-9.17-20.23-24; Flp 2,6-11; Mt 26,14-27,66
+ Komentarz Bractwa Słowa Bożego do czytań
+ Wielkopostne Kościoły Stacyjne
5 kwietnia – Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego (ul. Komisji Edukacji Narodowej 101, AW)
+ "Ziarna Słowa" Jana Pawła II

- Reklama -


Najczęściej czytane artykuły

- Reklama -

- Reklama -


Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.
- Materiał partnera serwisu -



Newsletter