15 września
niedziela
Albina, Nikodema, Marii
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Komentarze do czytań: Uroczystość Najświętszej Trójcy - 16 czerwca

Ocena: 5
333

Jezus rzucił ziarno Ewangelii. Rzeczywiście było to ziarno, biorąc pod uwagę teren Jego działalności, czas przepowiadania i wybranych współpracowników. Temu nasieniu siłę wzrostu dał Duch Święty.

- teksty czytań -

Fot. pixabay.com / CC0

komentarze Bractwa Słowa Bożego, autor: ks. Adam Dynak

Pierwsze czytanie: Prz 8, 22-31

Wchodzimy w medytację fragmentu tak zwanej Pieśni Mądrości o samej sobie. Spora część literatury starotestamentalnej poświęcona jest Mądrości Bożej. Czytając te teksty z pozycji naszej wiary chrześcijańskiej, gdzie prawda o Bogu w Trójcy stanowi jedną z największych tajemnic, próbujemy wniknąć w położenie biblijnych autorów, w stan ich duchowej i intelektualnej świadomości. Co mieli na myśli, co odczuwali, pisząc o Bożej Mądrości? Czy to samo, co my w obliczu prawdy o Trójcy Świętej? Lektura ksiąg mądrościowych nie daje odpowiedzi na to pytanie. Nawet, jeżeli udaje się sformułować jakieś wywody, zawsze pozostaje odczuwalny niedosyt, bezsilność przed tajemnicą, niekiedy jeszcze większy niż uprzednio. Zagłębiając się w te treści, także w nasz fragment, doświadczamy poczucia bezmiaru, wielości i wielkości. Wydaje się, że biblijni autorzy doświadczali czegoś podobnego. Odczuwali, przeżywali, zachwycali się i jednocześnie nie mogli do końca i precyzyjnie wyrazić tego słowami. A może właśnie tak ma być? Może Bóg stwarza nam drogę do spotkania z misterium swojej obecności, wielkości, świętości. Przyzwyczajonym do korzystania z informacji, do gromadzenia zasobów wiedzy, trudno nam otworzyć się na ten wyjątkowy dar. Tutaj prawdziwa rozkosz tkwi w poznawaniu, nie w poznaniu.


Psalm responsoryjny: Ps 8, 4-5.6-7.8-9

Pierwsze czytanie nacechowane jest radością i zachwytem i ta atmosfera przedostaje się również do responsorium. Psalmista podąża niejako w sukurs rozegzaltowanej Mądrości, zachwycając się dziełami Boga Stwórcy. O ile jednak Mądrość porusza się sferze dzieł przyrody, o tyle psalm skupia się na człowieku, jako beneficjencie Bożej wielkości i miłości. Psalmista jeszcze tego nie wiedział, nawet nie przeczuwał, że Bóg istnieje w Trzech Osobach i cały Jego tak wyrażający się majestat wychodzi naprzeciw istoty ludzkiej, co więcej, zaprasza do udziału w jedności Boskich Osób, już teraz, w sposób jeszcze tylko częściowy i kiedyś w wieczności na zawsze, w sposób pełny i doskonały.


Drugie czytanie: Rz 5,1-5

List do Rzymian jest najobszerniejszym pismem Świętego Pawła i przy tym najbardziej doktrynalnym w całej twórczości pisarskiej apostoła. Czytany dziś jego fragment przedstawia Osoby Trójcy Przenajświętszej w działaniu. Wolą Ojca jest wejść w takie relacje z człowiekiem, jakich jeszcze nigdy wcześniej nie było. Objawia się jako kochający, miłosierny Ojciec i pragnie, aby ludzie nazywali Go Ojcem, aby zwracali się do Niego z ufnością i serdecznością dziecka. Nie tylko w modlitwie. Bóg pragnie, aby każda myśl, każda intencja i czyn człowieka były przesiąknięte świadomością obecności Boga, który jest Ojcem. W tym celu posyła na świat Syna, który objawia ludziom tę cudowną wolę Ojca Niebieskiego. Nie wystarczyło, aby oznajmili to prorocy, czy posłany z nieba anioł. Bóg przychodzi osobiście w swoim Synu, a Syn z pokorną miłością przyjmuje wolę Ojca i zgadza się ją wypełnić. Ta miłość Boża towarzyszy nam przez całe życie, przenika nas, rozlewa się w sercach naszych. Jednak nie dzieje się to samoczynnie, automatycznie. Jest jeszcze jedna Osoba Trójcy, która nad tym czuwa. To Duch Święty, dany Kościołowi, dany każdemu ochrzczonemu, który podtrzymuje życie Boże w nas i wiedzie do spotkania z Bogiem na wieki.


Ewangelia: J 16, 12-15

Jezus rzucił ziarno Ewangelii. Rzeczywiście było to ziarno, biorąc pod uwagę teren Jego działalności, czas przepowiadania i wybranych współpracowników. Temu nasieniu siłę wzrostu dał Duch Święty, którego pole działalności nie posiada granic, który działa do końca świata, napełniając swoją mocą ludzi wszystkich miejsc i czasów. Dzięki temu ziarno posiane przez Siewcę z Nazaretu rozrasta się w coraz bardziej imponujące drzewo i choć wielu próbuje podcinać mu korzenie, to jednak nikt i nic nie jest w stanie zahamować procesu jego wzrostu. Jesteśmy cząstką tego dzieła. Duch Święty prowadzi to dzieło, prowadzi każdego z nas, uczy rozumienia tajemnic Bożych, również tych największych. Dzięki Niemu człowiek od początku życia wchodzi w związek z Trójcą Przenajświętszą. Już w chwili chrztu otrzymuje niezatarty znak tajemnicy Boskich Osób. Ten fakt uświadamiamy sobie i za każdym razem odnawiamy jego znaczenie, kiedy z wiarą kreślimy na sobie znak krzyża, wymawiając imiona Boskie. Tajemnica Trójcy Świętej tak wielka i niepojęta i jednocześnie tak bliska człowiekowi, towarzysząca mu nieustannie w codzienności. Na tym jednak nie koniec. Wolą Bożą jest, aby każdy z nas w tej największej i najbardziej niepojętej tajemnicy naszej wiary uczestniczył przez całą wieczność.

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

NIEDZIELNY DUCHOWY NIEZBĘDNIK - 15 IX



Najczęściej czytane artykuły

- Reklama -


Najwyżej oceniane artykuły

Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.
- Materiał partnera serwisu -