x

Na śmierć i życie

Śmierć to dla dzieci żadne tabu. Nic nie stoi na przeszkodzie, by zadać mamie czy tacie na ten temat kilka ważnych pytań; inna rzecz, jak sobie z odpowiedzią poradzą dorośli.
Co ciekawe, nie tyle istotne jest zagadnienie: „Czy umieranie boli?” ani „Co się ze mną wtedy stanie?”, ani tym bardziej: „Czy coś po śmierci jest?” – ile: „Jak ja tam będę bez ciebie?”. Otóż to: w dziecku nic nie budzi takiego niepokoju jak myśl o życiu wiecznym w odcięciu od źródła miłości – przynajmniej tego najbardziej znanego.


Śmierć nie jest również tabu dla matki. Mam głębokie przeświadczenie, że kobieta, która urodziła, wie o umieraniu więcej niż ktokolwiek inny. Nie potrafię bowiem wymienić doświadczenia, które mogłoby być bardziej podobne do umierania niż poród. Skoro życie raz się poczęło, nie ma innego wyjścia, jak je urodzić. Jest to coś, przed czym nie da się uciec, zamienić na role. I przechodzi się przez to zupełnie samemu, mimo nawet najliczniejszych specjalistów wokół i męża trzymającego z oddaniem za rękę. Nie da się tego zawczasu przećwiczyć i nigdy nie wiadomo, jak przebiegnie. Dlatego nieodłączne są lęk i niepewność: jak to będzie?

Dojmujące jest doświadczenie czasu, długiego, bo przeżytego i odczutego chwila po chwili, w bólu i znoju, który trzeba podjąć i przenieść, aż się wypełni, do końca. To, co jest wyczekiwane jako koniec – kiedy w jednym momencie, jak nożem uciął, kończy się lęk, ból i znój – okazuje się w istocie początkiem. A towarzyszące temu uczucie ulgi, wyzwolenia i spełnienia jest jak stanięcie po drugiej stronie życia, które właśnie się zaczęło. „Wszystkie okropności tak samo się kończyły; coraz gorzej i gorzej, przechodzenie przez coś w rodzaju wąskiego gardła aż naraz, w chwili, gdy wydawało ci się, że zostaniesz zmiażdżony, znalazłeś się poza tym wszystkim i nagle znów jest dobrze – pisał o umieraniu C.S. Lewis, niedościgniony jeśli chodzi o przedstawianie spraw ostatecznych. – Umierasz, umierasz, a potem nagle jesteś poza śmiercią. Jakże mogłem w to kiedykolwiek wątpić?”

Myślę, że tak naprawdę chodzi tylko o to, aby, gdy nastąpi od koniec, będący zarazem początkiem, wobec stęsknionych ojcowskich objęć nie okazać się „płodem poronionym”.


Lidia Molak
Idziemy nr 44 (321), 30 października 2011 r.
Wstecz...
niedziela, 14 lutego 2016

KOMENTARZE

Narodowe rekolekcje

Tegoroczne Święta Paschalne w Polsce będziemy świętować już po raz 1050. Tyle lat upływa bowiem od historycznego chrztu Mieszka I
Więcej...

KOD i manipulowanie Kościołem

PO, Nowoczesna i KOD szerzą swe bałamutne opowieści, używając także instytucji Kościoła katolickiego
Więcej...

Platformo, nie kłam

To właśnie pieniądze na drugie dziecko mają skłonić większość polskich rodzin do myśli o drugim potomku
Więcej...

Rubasznie czy wulgarnie?

Od jakiegoś czasu „rynek” stara się nam odmówić prawa do wstydu
Więcej...

Brytyjska równia pochyła

Zachodnia medycyna doczekała się czasów, w których coraz więcej lekarzy nie dorasta do miana lekarza
Więcej...

Kto się śmieje ostatni

Aby zająć czymś uwagę zdenerwowanych ludzi, niemieckie media wymyśliły karnawałowe żarty z Polski
Więcej...

Jeśli Polska ma żyć

Niestety, poza sporem może być Unia Europejska, ale nie demograficzna przyszłość Ojczyzny
Więcej...

Polak potrafi

Czy nasze góry muszą być narciarskim skansenem?
Więcej...

CO? Gdzie? Kiedy?

Facebook

Modlitwa w drodze

PORADY

Sposób na owsiankę

Chcesz się zdrowo odżywiać? Jedz na śniadanie płatki owsiane – słyszymy często. Ale jak przyrządzić dobrą owsiankę, która nie będzie rozgotowana i zachowa wyrazisty smak?
Więcej...

Bez pracy

Wartością jest, aby, kołacząc do Boga o pracę i pieniądze, nigdy samemu nie przestać dawać.
Więcej...

Dowód osobisty dla dziecka

Dzieci do lat 18 nie muszą mieć dowodu osobistego. Jednak w przypadku wyjazdu z dzieckiem do państwa Unii Europejskiej albo strefy Schengen konieczny jest dowód osobisty lub paszport dla dziecka.
Więcej...