22 stycznia
piątek
Anastazego, Wincentego
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Mane, tekel, fares

Ocena: 0
1224

Pan Historii wszystkich zważy, oceni i wymierzy sprawiedliwy wyrok.

fot. wikipedia.pl

Henryk Sienkiewicz w „Potopie”, aby ubarwić opis kapitulacji wojsk polskich, sięga do biblijnego przykładu: „wtem spostrzegł, że oczy mnóstwa szlachty patrzą i przypatrują się czemuś wyżej, ponad jego głową. Odwrócił się i ujrzał swego błazna, który wspinając się na palce i trzymając się jedną ręką za odrzwia pisał węglem na ścianie radnego domu, tuż nad drzwiami: „Mane-Tekel-Fares.” Nawiązuje do relacji z Księgi Daniela (5, 1 – 31), kiedy podczas uczty wydanej przez Baltazara, tajemnicza ręka pisze przepowiednię na ścianie pałacu babilońskiego.

Zazwyczaj w polskiej tradycji językowej frazę tę oddaje się, jako „policzone, zważone, rozdzielone”. Sens tych słów to zapowiedź szybkiego upadku państwa nowobabilońskiego (539 p.n.e.) i śmierci króla Baltazara. Mędrcy babilońscy nie potrafili odczytać ani zinterpretować napisu. Możliwe, że był w nieznanym języku lub alfabecie. Może mieli problem z interpretacją, wynikający z gry słów. Inni komentatorzy twierdzą, że odczytali napis i odkryli znaczenie, ale bali się go podać Baltazarowi. Ich zmieszanie musiało być widoczne, gdyż przeraziło władcę i jego dworzan. Matka Baltazara zaleciła wezwanie sędziwego proroka Daniela. Ten przypomniał dzieje panowania Nabuchodonozora. Zwrócił uwagę, że błędy niczego nie nauczyły jego syna i dlatego został skazany przez Boga. Napis na ścianie jest obwieszczeniem wyroku. Prorok odczytał go i wyjaśnił znaczenie: Mene – Bóg obliczył twoje panowanie i ustalił jego kres; Tekel – zważono cię na wadze i okazałeś się zbyt lekki; Peres – twoje królestwo uległo podziałowi; oddano je Medom i Persom.

Wyjaśnienie Daniela oparte jest na grze słów, w której rdzenie stanowiących określenia jednostek wagowych zostały skojarzone z podobnymi do nich czasowników. Taka metoda interpretacyjna popularna była w piśmiennictwie semickim. W swej formie wyjaśnienie Daniela przypomina wyrok sądowy. Najpierw obwieszczona zostaje wola Boga wobec Baltazara, następnie jej uzasadnienie, a na końcu ogłoszona zostaje sankcja.

Chociaż tekst Daniela pojawia się w liturgii pod koniec roku, o ostatecznej sprawiedliwości Boga zawsze warto pamiętać. Ta prawda naszej wiary, pomimo swego dramatu, utwierdza w nadziei – Bóg zawsze widzi prawe działanie sprawiedliwego. Każda władza, niezależnie od jej potęgi, ma swój kres. Pan Historii wszystkich zważy, oceni i wymierzy sprawiedliwy wyrok. A dotyczy to każdej potęgi: politycznej, finansowej, medialnej a nawet kościelnej…

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

Autor jest duchownym Prałatury Opus Dei w Warszawie

DUCHOWY NIEZBĘDNIK - 22 stycznia

Piątek, II Tydzień zwykły
+ Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Wincentego, diakona i męczennika albo wspomnienie św. Wincentego Pallottiego, prezbitera
Przywołał do siebie tych, których sam chciał,
a oni przyszli do Niego

+ Czytania liturgiczne (rok B, I): Hbr 8,6-13; Ps 85,8.10-14; Mk 3,13-19
+ Komentarz do czytań (Bractwo Słowa Bożego)

ZAPOWIADAMY, ZAPRASZAMY



E-WYDANIE


Zachęcamy do prenumeraty e-wydań tygodnika Idziemy



Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.
- Materiał partnera serwisu -



Newsletter