9 grudnia
sobota
Wiesława Leokadii Joanny
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Błogosławiona normalność

Ocena: 5
867

Kreatywność i spontaniczność musi zmieścić się w widełkach przewidywalności.

fot. Hubert Kołucki | link

Doświadczony nauczyciel mawiał: „Co jest dziwne, jest dziwne. Co wygląda na dziwne, prawdopodobnie jest dziwne, chyba że się udowodni, że nie jest”. Tej tezy dziś nie wypada głosić. Poprawność polityczna usunęła z debaty mówienie o normalności, bo to dyskryminuje wszelkich dziwaków. Niemniej jednak każde wychowywanie zakłada jakieś zachowania, które chce się wpoić podopiecznym. Kreatywność i spontaniczność musi zmieścić się w widełkach przewidywalności. Podobne kryteria normalności można stosować do doświadczeń duchowych.

Do rzeczy zaskakujących należy tak zwany syndrom jerozolimski. Są to urojenia występujące wśród osób odwiedzających Ziemię Świętą, które pod wpływem obecności w miejscach związanych z historią biblijną doznają psychicznego szoku, utożsamiając się z postaciami biblijnymi. Przyczyn choroby psychiatrzy upatrują w zderzeniu własnych wyobrażeń pielgrzymów oraz ich oczekiwań dotyczących wizyty w Ziemi Świętej z rzeczywistością. Rocznie syndrom ten dotyka około dwustu osób, głównie mężczyzn w wieku 20–30 lat. Najczęściej są to osoby wychowane w konserwatywnych, ortodoksyjnych rodzinach, gdzie Biblia była podstawą wychowania. Schorzenie zostało opisane w XX w., ale ze źródeł historycznych można wnioskować, że występowało wśród pielgrzymów już w średniowieczu. Psychiatrzy dzielą przypadki syndromu jerozolimskiego na trzy kategorie: osoby z zaburzeniami psychicznymi, które chcą zmienić świat; pielgrzymi, którzy oddali swe życie religii; turyści, na których działa niesamowita atmosfera Jerozolimy. Chrześcijanie częściej utożsamiają się z postaciami z Nowego Testamentu, np. z Jezusem czy Janem Chrzcicielem, natomiast Żydzi – z postaciami ze Starego Testamentu, np. z Mojżeszem, Samsonem, Dawidem czy oczekiwanym mesjaszem. Syndrom jerozolimski z reguły ustępuje samoistnie po opuszczeniu Izraela.

Na tle takich i podobnych zjawisk jest zrozumiałe, że Kościół bardzo uważnie podchodzi do prywatnych objawień czy przeżyć mistycznych. Wiemy na przykład, że św. Teresa Wielka, gdy jakaś siostra zakonna mówiła o nadzwyczajnych przeżyciach duchowych, zadawała proste pytanie, czy siostra ta dobrze się odżywia i czy nie ma kłopotów ze snem. Sprawdzone przez czas metody wychowawcze promują normalny, spokojny tryb życia: regularne odżywianie bez ekscesów w stronę postów czy nadużyć, praca i odpoczynek, skupienie i cisza oraz rekreacja i kontakt z bliźnim.

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

Autor jest duchownym Prałatury Opus Dei w Warszawie

DUCHOWY NIEZBĘDNIK - 9 grudnia

Sobota, I Tydzień adwentu
Pan jest naszym sędzią, Pan naszym prawodawcą.
+ Czytania liturgiczne (rok B, II): Mt 9, 35 – 10, 1. 5a. 6-8
+ Komentarz do czytań (Bractwo Słowa Bożego)
+ Nowenna do św. Jana od Krzyża

ZAPOWIADAMY, ZAPRASZAMY

Co? Gdzie? Kiedy?
chcesz dodać swoje wydarzenie - napisz
Blisko nas
chcesz dodać swoją informację - napisz



Najczęściej czytane komentarze



Najwyżej oceniane artykuły

Blog - Ksiądz z Warszawskiego Blokowiska

Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.

POLACY POMAGAJĄ UKRAINIE

Polecane przez "Idziemy" inicjatywy pomocy
(chcesz dodać swoją inicjatywę - napisz)



Newsletter