16 lipca
poniedziałek
Mariki, Benity, Eustachego
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Guzki tarczycy

Ocena: 0
1236

Nowotwory złośliwe tarczycy występują rzadko

Guzki tarczycy rozpoznawane są najczęściej w czasie wykonywania badania USG szyi lub tarczycy. Badanie to daje możliwość wykrycia bardzo małych zmian, nawet o średnicy 2 mm, których nie można wyczuć, dotykając do szyi. Guzki występują znacznie częściej u kobiet: u nawet połowy pań po 50. roku życia stwierdza się zmiany w tarczycy.

Guzki wymagają dalszej diagnostyki. Samo badanie USG, którego zaletą jest dostępność i nieszkodliwość, dostarcza istotnych informacji: o dokładnej lokalizacji, wielkości guzka w trzech wymiarach i jego echogeniczności. W badaniu widać także, czy w guzku znajduje się płyn, zwapnienia, czy są tam naczynia krwionośne. Te informacje ukierunkowywują dalszą diagnostykę. U większości chorych należy oznaczyć stężenie hormonów tarczycy i TSH, a u niektórych także przeciwciała w surowicy.

U części pacjentów z guzkiem tarczycy ważnym badaniem będzie scyntygrafia. Dotyczy to pacjentów z nadczynnością tarczycy. Badanie polega na podaniu doustnie lub dożylnie izotopu, który gromadzi się w miąższu tarczycy i w guzkach. Stopień gromadzenia się izotopu pokazuje, czy guzek jest ciepły, gorący, czy zimny. Scyntygrafia pozwala nie tylko dokładnie określić charakter guzków, ale także ocenić, czy jest możliwość leczenia jodem radioaktywnym. Ważne, aby przed wykonaniem scyntygrafii nie przyjmować żadnych preparatów zawierających jod lub wpływających na gospodarkę jodem. Należy pamiętać, że wiele kontrastów zawiera jod. Jeśli była wykonywana koronarografia, urografia czy tomografia z podaniem kontrastu, istnieje duże prawdopodobieństwo, że był w kontraście jod. Wówczas trzeba odczekać nawet sześć miesięcy, bo wynik może być nieprawdziwy. Scyntygrafii nie można wykonywać u kobiet w ciąży i karmiących.

U części chorych stwierdzenie obecności guzka wiąże się z koniecznością wykonania biopsji cienkoigłowej. Biopsja polega na nakłuciu guzka pod kontrolą USG. Lekarz wprowadza igłę (cieńszą niż ta do pobierania krwi) do nieprawidłowej zmiany. Badanie nie wymaga znieczulenia. Wykonuje się je przede wszystkim, aby wykluczyć (lub potwierdzić) proces złośliwy i podjąć dalsze decyzje co do leczenia. Biopsja pozwala także na rozpoznanie niektórych stanów zapalnych tarczycy. Wykonuje się ją tylko przy podejrzanych zmianach. Szczególnie gdy guzek szybko powiększa się, gdy jest twardy, gdy powiększone są okoliczne węzły chłonne oraz przy niektórych innych nieprawidłowościach. Decyzję o wykonaniu biopsji podejmuje lekarz.

Nie każdy guzek wymaga leczenia, u większości osób wystarczy obserwacja polegająca na kontrolnych badaniach USG w określonych odstępach czasu. Guzki powodujące nadczynność tarczycy mogą być leczone operacyjnie, farmakologicznie lub jodem radioaktywnym – decyzja zawsze podejmowana jest indywidualnie.

Czasem tarczyca jest tak duża, że utrudnia oddychanie lub zwęża istotne naczynia – i tylko operacja może zlikwidować te objawy. W przypadku zmian o charakterze złośliwym najczęstszą metodą leczenia jest operacja. Nowotwory złośliwe tarczycy występują rzadko, a rozpoznane we wczesnym okresie rokują dobrze.

Idziemy nr 12 (650), 25 marca 2018 r.

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

Autorka jest lekarzem



Najczęściej czytane artykuły



Najwyżej oceniane artykuły

SALON DZIENNIKARSKI