22 kwietnia
czwartek
Kai, Leonii, Sotera
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Gdy serce galopuje

Ocena: 0
488

Prawidłowa częstość akcji serca mieści się w granicach 60-100 uderzeń na minutę. Jeśli serce bije powyżej 100 razy na minutę, mówimy o tachykardii.

fot.pixabay.com/CC0

Zwykle tachykardii towarzyszy uczucie kołatania serca. Nie zawsze jednak subiektywne odczucie kołatania serca wiąże się z rzeczywistym przyspieszeniem jego rytmu, dlatego warto to zweryfikować, mierząc tętno lub patrząc na wynik otrzymany przy pomiarze ciśnienia tętniczego automatycznym ciśnieniomierzem (aparat pokazuje wartość ciśnienia skurczowego, rozkurczowego oraz właśnie częstość rytmu). Można też użyć pulsoksymetru.

W warunkach prawidłowych rytm serca powstaje w strukturze umieszczonej w górnej części prawego przedsionka serca zwanej węzłem zatokowym. Prawidłowy rytm nazywany jest więc zatokowym. Tachykardia może być wynikiem wzmożonej aktywności węzła zatokowego (tachykardia zatokowa), ale także zaburzeń rytmu, czyli sytuacji, gdy inne miejsce w sercu (niejako nieuprawnione do tego) narzuca sercu swój rytm. Mierząc tętno, nie możemy rozróżnić tych sytuacji. Można to zrobić jedynie w oparciu o badanie EKG.

Tachykardia zatokowa zwykle jest prawidłową reakcją organizmu na sytuacje prowadzące do zwiększenia zapotrzebowania metabolicznego. Dzieje się tak zarówno w stanach fizjologicznych, jak i patologicznych. Fizjologicznie zapotrzebowanie metaboliczne wzrasta w ciąży, w stresie oraz podczas wysiłku fizycznego, kiedy to rytm serca może ulec znacznemu przyspieszeniu. Prawidłowe tętno w czasie maksymalnego wysiłku wylicza się indywidualnie ze wzoru 220 minus wiek. Oznacza to, że osoba czterdziestoletnia w czasie bardzo intensywnego wysiłku może mieć tętno nawet 180 na minutę.

Stany chorobowe przebiegające z przyspieszeniem rytmu zatokowego często nie są bezpośrednio związane z sercem. Do tachykardii zatokowej dochodzi w przebiegu gorączki, odwodnienia, utraty krwi, anemii, a także niedoboru potasu, magnezu czy żelaza. Tachykardią objawia się zarówno spadek, jak i wzrost poziomu glikemii. Powodują ją też używki (kofeina, nikotyna, alkohol, narkotyki), jak również nagłe ich odstawienie. Inne przyczyny to choroby układu oddechowego prowadzące do niedotlenienia, nadczynność tarczycy, wstrząs, a także stany lękowe.

Najczęstsze choroby serca z towarzyszącą tachykardią zatokową to niewydolność serca, tzw. zespół wypadania płatka zastawki mitralnej oraz uszkodzenie serca w przebiegu wieloletniej cukrzycy.

Niezależnie od przyczyny utrzymywanie się przez dłuższy czas spoczynkowego rytmu powyżej 85/min wiąże się z podwyższonym ryzykiem wystąpienia powikłań ze strony układu sercowo-naczyniowego.

Niekiedy w sercu dochodzi do całkowicie bezładnej szybkiej czynności elektrycznej. Jeśli tak dzieje się w przedsionkach serca, mówimy o migotaniu przedsionków. Przekłada się to na niemiarowy rytm komór, często przyspieszony, spełniający kryteria tachykardii. Jeśli taka szybka, bezładna czynność elektryczna powstanie w komorach serca, dochodzi do ustania mechanicznej pracy serca, a co za tym idzie – do zatrzymania krążenia, co w krótkim czasie prowadzi do śmierci. W chwili obecnej istnieją metody zapobiegania nagłej śmierci sercowej, ale o tym za tydzień.

Idziemy nr 09 (800), 24 lutego 2021 r.

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

Autorka jest kardiologiem, doktorem nauk medycznych

DUCHOWY NIEZBĘDNIK - 22 kwietnia

Czwartek, III Tydzień Wielkanocny
Dzień Powszedni
«Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki».
+ Czytania liturgiczne (rok B, I): J 6, 44-51
+ Komentarz do czytań (Bractwo Słowa Bożego)

ZAPOWIADAMY, ZAPRASZAMY



E-WYDANIE


Zachęcamy do prenumeraty e-wydań tygodnika Idziemy



Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.
- Materiał partnera serwisu -



Newsletter