12 sierpnia
środa
Innocentego, Lecha, Euzebii
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Czym jest anoreksja?

Ocena: 0
531

Wśród dzieci jest coraz więcej zaburzeń odżywiania.

fot. flickr.com / Benjamin Watson / CC BY 2.0

Wśród dzieci jest coraz więcej zaburzeń odżywiania. Do najgroźniejszych należy anoreksja – jadłowstręt psychiczny, związany z nadmierną chudością, oraz bulimia – żarłoczność psychiczna, objawiający się nadwagą. W przypadku anoreksji 20 proc. pacjentów umiera w wyniku powikłań skrajnie niskiej masy ciała, odwodnienia i niewydolności serca. Najczęściej choroba dotyczy dziewcząt pomiędzy 13. a 25. rokiem życia. Jednak obecnie rozpoznaje się anoreksję już nawet u 7-8 letnich dzieci. Na jadłowstręt psychiczny cierpi 0,9-4,3 proc. kobiet i 0,2-0,3 proc. mężczyzn. Istotą problemu jest psychiczne zaburzenie postrzegania swego wyglądu i uporczywe dążenie do zmniejszenia masy ciała, by poprawić sylwetkę. Choroba związana jest lękiem przed przybraniem na wadze i świadomym unikaniem posiłków. Dziecko dotknięte anoreksją mimo widocznego wychudzenia zamartwia się, że jest za grube. W gabinecie lekarskim podczas badania szczupłej nastolatki jej opinia, że ma nadwagę, powinna przynaglić lekarza i rodziców do ustalenia sposobu szybkiego leczenia.

Ważne, aby w pierwszej kolejności doprowadzić do normalizacji masy ciała – w domu albo w szpitalu. Bezwzględnie hospitalizacja jest niezbędna, gdy doszło do gwałtownej utraty masy ciała i wystąpienia poważnych powikłań – zwolnienia akcji serca, (ok. 50 na min.), zaburzeń rytmu serca, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, znacznie obniżonego ciśnienia tętniczego krwi (<80/60) całkowitej odmowy przyjmowania posiłków lub przyjmowania ich w minimalnych ilościach (np. kilka orzechów dziennie). Pacjent niedożywiony, osłabiony, ewidentnie z anoreksją, zanim trafi do szpitala psychiatrycznego – bo anoreksja jest chorobą psychiczną – najpierw musi być w oddziale ogólnym (pediatrii lub interny), aby wyrównać groźne niedobory białka i składników mineralnych. W sytuacji, gdy pacjent ma bardzo niskie BMI (<13), trudne jest prowadzenie leczenia żywieniowego, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia zespołu reliamentacyjnego.

Umieszczenie dziecka, najczęściej nastolatki, z anoreksją w szpitalu, aby ratować życie, nie jest łatwe ze względu na opór, jaki dziecko stawia, ponieważ nie czuje się chore. Jeżeli pacjent ma mniej niż 16 lat, zgody udziela tylko opiekun prawny. Jeśli jednak ma 16-18 lat, wymagana jest zgoda nie tylko opiekuna, ale i dziecka. Po ukończeniu 18 lat wystarczy, że sam wyrazi zgodę na leczenie. I tu jest na ogół problem, ponieważ dziecko jest zwykle przekonane, że jakiekolwiek leczenie nie jest mu potrzebne. Umieszczenie w szpitalu bez zgody pacjenta, zgodnie z Ustawą o ochronie zdrowia psychicznego, w przypadku osób z anoreksją jest możliwa tylko w sytuacji zagrożenia życia.

Na szczęście anoreksję można próbować leczyć w trybie ambulatoryjnym, ale tylko wtedy, jeżeli dziecko ma do tego jakąkolwiek motywację. Koniecznie trzeba odżywić ciało, ale podstawowa terapia anoreksji to psychoterapia.

Każde dziecko z anoreksją powinno być oceniane indywidualnie. Jeżeli pacjent nie ma bardzo dużego niedoboru masy ciała i chce skorzystać z psychoterapii, to należy umożliwić mu leczenie ambulatoryjne.

Idziemy nr 28 (768), 12 lipca 2020 r.

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

Autorka jest lekarzem pediatrą

DUCHOWY NIEZBĘDNIK - 12 sierpnia

Środa, XIX Tydzień zwykły
+ Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Joanny Franciszki de Chantal, zakonnicy
«Gdy brat twój zgrzeszy przeciw tobie, idź i upomnij go w cztery oczy».
+ Czytania liturgiczne (rok A, II): Ez 9,1-7;10,18-22; Ps 113,1b-6; Mt 18,15-20
+ Komentarz do czytań (Bractwo Słowa Bożego)

Nowenna do Matki Bożej Łaskawej w intencji Ojczyzny (5-14 sierpnia)
12 sierpnia - Parafia MB Częstochowskiej w Wołominie

E-WYDANIE


Zachęcamy do prenumeraty e-wydań tygodnika Idziemy



Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.
- Materiał partnera serwisu -



Newsletter