x

Pod natchnieniem Ducha

Celem nauczania w przypowieściach było pouczenie o Królestwie Bożym. Jezus stopniowo odsłania niewidzialną rzeczywistość, która nie była w pełni wyjaśniona przez proroków Starego Testamentu.
Jednocześnie dzieli się bólem spowodowanym zgubnym oporem swojego narodu wobec głoszonej prawdy. Ta forma przekazu nie była jednak wyrafinowaną karą za odrzucenie przez rodaków. Chrystus przecież przyszedł odnaleźć i zbawić każdego (Łk 19,10).

Po wyjaśnieniu terminów: „Królestwo Boże” i „przypowieść ewangeliczna”, trzeba przypomnieć sobie, że Jezus, który je głosił, nie spisywał ich. Dlatego do poznania Jego zamysłu potrzebna nam jest nie tylko znajomość celu nauczania, ale i świadomość drogi, jaką przeszła przypowieść od „Ewangelii mówionej” do spisanej, czyli do ostatecznej redakcji pisemnej.

Okres tylko ustnego przekazu do zapisu pierwszej Ewangelii trwa niewiele ponad 20 lat. Autorzy natchnieni wzrastali w tradycji nauczania rabinów. Od nich przejęli styl i metodę przekazu opartą na memoryzacji słów Mistrza bez konieczności utrwalania ich w pismach. Ale to przede wszystkim Duch Święty jest rękojmią autentyczności zapisanego, żywego słowa (J 16,13).

Świadczyć o Chrystusie znaczyło więc: ustnie przekazywać Jego orędzie zbawcze (kerygmat) i pilnie go strzec. To synteza działalności uczniów opisująca zasady pierwotnej katechezy apostolskiej. Całość prawd w ten sposób przekazywanych jest depozytem wiary. Z biegiem czasu słowa Jezusa wypowiadane w różnych gatunkach literackich „krystalizują się w zapisywane zbiory”. W konsekwencji pojawił się zapis całości, czyli redakcja różnych materiałów katechezy ustnej (J 14,26).

W tym kontekście powstał kierunek badań biblijnych nazywany historią form. Zajmuje się historią tradycji ustnej, przedewangelicznej. Na drodze żmudnej rekonstrukcji form ustnego przekazu pragnie się odtworzyć poszczególne etapy pierwszego nauczania, zanim zostało utrwalone w postaci tekstów Ewangelii.

Drugi kierunek badań to historia redakcji. Chodzi w niej o rozpoznanie w tekście Ewangelii śladów ewentualnych ingerencji redakcyjnych. Bo przecież każdy ewangelista miał swoje ulubione idee teologiczne.

Jak widać, aby trafnie wniknąć w myśl Chrystusa zawartą w każdej przypowieści, konieczne jest przybliżenie tamtego tła, czyli znalezienie ich życiowego kontekstu. Składają się nań trzy wymiary: życie samego Jezusa, życie pierwszych wspólnot Kościoła oraz opracowanie materiału przez ewangelistę.

Każde pokolenie musi się określić: za albo przeciw Królestwu Bożemu. Co ta przypowieść znaczy dla Ciebie?

ks. Jan Sawicki
Idziemy nr 36 (365), 2 września 2012 r.


Wstecz...

CZYTAJ PODOBNE

czwartek, 05 maja 2016

KOMENTARZE

Aborcja to nie usługa

Obecny kształt ustawy aborcyjnej jest efektem wyroku Trybunału Konstytucyjnego, a nie mitycznego kompromisu
Więcej...

Kryterium uliczne

W polityce punkty zdobywa się na budowaniu emocji, na sporze i coraz częściej, niestety, także na mocnym konflikcie
Więcej...

Praca a wolność

Człowiek dla pracy czy praca dla człowieka?
Więcej...

Bo papież powiedział...

Zrozumienie i recepcja Amoris laetitia w Kościele wymaga czasu
Więcej...

Czego chcą Polacy?

Mamy wreszcie państwo, które nie tylko pomaga potrzebującym, ale wysyła jasny sygnał, że zależy mu i na rodzinach, i na dzieciach
Więcej...

Powolne życie

Z dala od galerii handlowych i krzyku miasta człowiek zaczyna wracać do normalności, za którą w głębi duszy tęskni
Więcej...

Amicus plato

Marszałek Senatu zniechęca do działań na rzecz powszechnej obrony życia
Więcej...

CO? Gdzie? Kiedy?

Facebook

PORADY

Sfera czystości

Często niezwykle wartościowi ludzie nie potrafi ą kochać i niczego ważnego w życiu nie dokonują, bo żyją byle jak, właśnie przez nieczystość.
Więcej...

Zawsze świeże

Co zrobić z nadmiarem ciasta i pieczywa, które straciło świeżość? Nasze babcie i prababcie miały na to swoje sposoby.
Więcej...

Nasze kasze ulubione

Coraz więcej Polaków szuka zdrowej żywności, coraz bardziej popularne stają się produkty naturalne. Takimi produktami mogą być kasze.
Więcej...