27 września
niedziela
Wincentego, Mirabeli, Justyny
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Ach, ta hierarchia

Ocena: 0
612

Pewnie zwróciliście uwagę, że w okresie wielkanocnym pierwsze czytanie nie pochodzi ze Starego Testamentu (jak zwykle w ciągu roku liturgicznego), lecz z Dziejów Apostolskich.

fot.xhz

Podpatrujemy historię pierwotnego Kościoła. Widać sukcesy ewangelizacji pogan, owoce głoszenia nauki o Zbawicielu oraz porażki, pierwsze spory i podziały, którym trzeba stawić czoło.

Dzisiejszy fragment wyjaśnia kształtowanie hierarchii we wspólnocie Kościoła. Wielu ludzi uważa ją za skostniały relikt, który nie pozwala otworzyć się na nowe. Hierarchia oznacza dosłownie „porządek”. Kościół coraz bardziej rozszerzał się, co wymuszało nadanie mu pewnych ram formalnych. W każdym środowisku i wspólnocie jest podobnie. Musimy się jakoś dogadać – i w tym celu konieczne są jasne reguły.

We wspólnocie Kościoła jest mnóstwo zadań, potrzeb i oczekiwań. Podobnie było w pierwszych latach Kościoła. Apostołowie chcą zaradzić niezadowoleniu i wyznaczają siedmiu diakonów, których misją będzie opieka nad potrzebującymi. Nie chodziło o zwalanie obowiązków na innych, ale o to, by apostołowie mogli więcej czasu poświęcać na modlitwę i głoszenie Słowa. Diakoni – „słudzy stołów” – byli ich pomocnikami, prawą ręką.

Choć organizacja Kościoła zmieniała się przez wieki, nie uległy zmianie stopnie sakramentu święceń. Pierwszy z nich to diakonat – przejściowy, jako etap przed święceniami kapłańskimi, i stały.

Drugi stopień sakramentu święceń to prezbiterat. Dzieje Apostolskie wspominają „starszych”, czyli prezbiterów. Najliczniejsze grono wśród duchowieństwa, stojący na pierwszej linii frontu. Sprawują sakramenty, głoszą Ewangelię i podprowadzają do Boga, prowadząc duszpasterstwo.

Trzeci stopień to episkopat. Biskup odpowiedzialny jest za wspólnotę katolików w diecezji. Troszczy się o księży (stwarza warunki rozwoju, ewentualnie przenosi ich do innej parafii) i o świeckich (udziela bierzmowania, konsekruje kościoły, wizytuje parafie).

Drodzy Świeccy, macie niesamowicie ważne zadanie we wspólnocie Kościoła. Was jest o wiele więcej niż nas, kapłanów! Modlicie się, przychodzicie na Eucharystię i – przede wszystkim – żyjąc w świecie, pokazujecie swoim codziennym stylem życia, że należymy do Owczarni Jezusa Chrystusa. To bardzo ważne zadanie, ponieważ docieracie do osób, do których ja, ksiądz, nie jestem w stanie dotrzeć. Niedzielna homilia czy tekst w katolickim tygodniku oddziałuje na niewielką grupę osób. Do reszty możecie dotrzeć Wy!

Wszyscy stanowimy wspólnotę tych, którzy spotkali Jezusa i doświadczyli czegoś podobnego. #BudujmyRazemKosciol. W budynku i tam, za drzwiami. Hierarchia niech w tym pomaga.

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

Autor jest wikariuszem parafi i bł. Władysława z Gielniowa na Natolinie w Warszawie

NIEDZIELNY NIEZBĘDNIK DUCHOWY - 27 września

Niedziela, XXVI Tydzień zwykły
Daj mi poznać Twoje drogi, Panie,
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.

+ czytania liturgiczne (rok A, II): Ez 18,25-28; Ps 25,4-9; Flp 2,1-11; Mt 21,28-32
+ Komentarz do czytań (Bractwo Słowa Bożego)
+ "tak" albo "nie", od którego zależy wszystko - komentarz tygodnika Idziemy

- Reklama -


Najczęściej czytane artykuły

E-WYDANIE


Zachęcamy do prenumeraty e-wydań tygodnika Idziemy



Najczęściej czytane komentarze



Najwyżej oceniane artykuły

Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.
- Materiał partnera serwisu -



Newsletter