23 maja
poniedziałek
Iwony, Dezyderego, Kryspina
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Serdeczne zawierzenie

Ocena: 0
927

 


KOMUNIA

Adorując, jednoczymy się z Tym, którego kontemplujemy. Upodabniamy się do Niego. Choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją (Iz 1, 18b) – to właśnie dokonuje się na adoracji i prowadzi do przylgnięcia do Serca Bożego, z którego wypływają zdroje miłosierdzia. Bez łaski przebaczenia, skruchy i naprawienia wyrządzonych krzywd jakże trudno mieć pokój w sercu. Boże przebaczenie w sakramencie pojednania wlewa tenże pokój w nas, a także w relacje z innymi.

Z tej łaski przystępujemy do Eucharystii, gdzie jednoczymy się z naszym Panem w sakramentalnej Komunii. Niebywałe, Bóg daje siebie całkowicie! Jakaż to jest komunia! Wchodzimy więc w tajemnicę Trójcy Przenajświętszej i w doświadczenie wspólnoty Kościoła. Eucharystia więc uczy nas budowania wspólnoty. Każdej. Małżeńskiej i rodzinnej. Społecznej i narodowej. Zakonnej i kościelnej.

Przed oczyma widzimy istotę cywilizacji miłości. Człowiek jest podmiotem we wspólnocie. Nie jest przedmiotem, rzeczą czy trybikiem w społeczeństwie (co niestety działo się i dzieje we wszelkiego rodzaju totalitaryzmach). Zwrócenie się ku Sercu Bożemu sprawia, że przechodzimy od Komunii św. do komunii w sobie i między sobą (wspólnota). Podsumowując, twierdzę, że czciciele Bożego Serca są na wskroś komunijni, tzn. eucharystyczni.

 


ZADOŚĆUCZYNIENIE

Komunia jest szkołą miłości. Pan Jezus uczy nas jej swoim życiem, śmiercią i zmartwychwstaniem. „Umiłował nas do końca” (J 13, 1). To zatem jest sednem zadośćuczynienia. Chrystus kocha nas miłością bezwarunkową (nie stawiającą warunków). Oddał swe życie, by zadośćuczynić Bożej sprawiedliwości za nasze grzechy. Bierze za nas odpowiedzialność, bo… chce, abyśmy mieli życie wieczne.

Jeśli odrzucamy tę i taką właśnie miłość, to jakże ranimy Serce Jezusa! Miłość jest niekochana – chciałoby się chodzić i krzyczeć jak św. Franciszek z Asyżu. Cóż możemy? Naśladować Jezusa, który z miłości oddaje życie, który bierze odpowiedzialność za człowieka. Tak więc zadośćuczynienie jest byciem przy Jezusie z miłością – czy nie jest to adoracja? Życie staje się adoracją i komunią z Nim i w Nim. To połączenie codziennego krzyża z Krzyżem Jezusa. Stawanie się świadkiem i uczestnikiem Jego dzieła zbawienia. To jest dzieło prawdy – stawania w prawdzie. To najszlachetniejszy wyraz cywilizacji miłości.

Zauważmy, że wszystkie trzy elementy, tj. adoracja, komunia i zadośćuczynienie, upodabniają nas do Chrystusa w Jego bezinteresownej miłości.

 


W DROGĘ 

Zakończenie obchodów jubileuszu nie jest zamknięciem książki. To przewrócenie kartki i… przed nami kolejna, jeszcze nie zapisana biała powierzchnia. By ponowienie aktu poświęcenia Polski Najświętszemu Sercu Pana Jezusa nie było pojedynczym aktem, o którym szybko zapomnimy, trzeba wyruszyć w drogę. 11 czerwca 2021 r. to punkt wyjścia, to wrzucenie nasienia w ziemię – ziemię naszych serc i ziemię ojczyzny i Kościoła w Polsce.

Nie lękajmy się pierwszych nieporadnych czy wręcz jakby we mgle czynionych kroków. Ziarno wrzucone w ziemię jest takie niepozorne. Wręcz niewyobrażalnie małe, by mogło unieść w sobie plan zapisany w środku. A jakże jest z dzieckiem w chwili poczęcia?

To ziarno, obojętnie, czy człowiek „śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, (…) kiełkuje i rośnie, sam nie wie jak”. Do końca nikt – poza Bogiem – nie wie jak. I tego się trzymajmy. Jubileusz był chwilą zatrzymania, w której do danego punktu widzieliśmy przebytą drogę ze wszystkimi jej etapami, stopniami zaangażowania i plonami. To jest plon, który rośnie coraz bardziej i bardziej, a gdy pora na żniwo nadejdzie, wtedy okazuje się w całej okazałości.

Tak jest, gdy ruszamy w drogę życia. Przez górki i doliny, po brzegach mórz i na krawędziach szlifów. Po płaskim i po górzystym. W świetle i w cieniu, a nawet w ciemności. Ku niebu zmierzam(y). Ku Sercu Bożemu, które ciągle bije dla nas.

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

DUCHOWY NIEZBĘDNIK - 23 maja

Poniedziałek, VI Tydzień Wielkanocny
Niech święci cieszą się w chwale, *
+ Czytania liturgiczne (rok C, II): J 15,12-17
+ Komentarz do czytań (Bractwo Słowa Bożego)

ZAPOWIADAMY, ZAPRASZAMY

Co? Gdzie? Kiedy?
chcesz dodać swoje wydarzenie - napisz

- Reklama -


Najczęściej czytane artykuły



POLACY POMAGAJĄ UKRAINIE

Polecane przez "Idziemy" inicjatywy pomocy
(chcesz dodać swoją inicjatywę - napisz)



Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.



Newsletter