24 października
sobota
Rafala, Marcina, Antoniego
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Pogrzeb o. Jana Spieża, dominikanina, historyka i duszpasterza

Ocena: 5
933

Dziś w kościele dominikanów na warszawskim Służewie odbyły się uroczystości pogrzebowe – zmarłego 2 stycznia - o. Jana Andrzeja Spieża OP historyka i duszpasterza. Mszy pogrzebowej przewodniczył bp Michał Janocha, biskup pomocniczy warszawski i przewodniczący Rady Kultury Episkopatu. 

Bp Janocha zauważył, iż o. Jan Spież swoim życiem

„napisał piękną kartę jako historyk zakonu, a szczególnie jego początków na ziemiach polskich oraz jako wybitny duszpasterz w wielu dominikańskich ośrodkach. Duszpasterzował bowiem w Gdańsku, we Wrocławiu, Poznaniu i Warszawie. Podkreślił, że o. Jan najbardziej związany był z klasztorem dominikańskim na Służewie w Warszawie, gdzie w latach 80-tych dzięki jego staraniom została zbudowana piękna świątynia. Dodał, że kiedy u progu obecnego wieku o. Jan po raz kolejny powrócił do Warszawy jako przeor, to z jego inicjatywy postała kaplica Matki Bożej Żółkiewskiej.

- Teraz on sam stanie przed najpiękniejszą ze świątyń, zbudowaną już nie ręką ludzką lecz Bożą” – podkreślił bp Janocha.

Z kolei o. Mirosław Pilśniak, były uczeń Zmarłego, nawiązując do listu św. Jana

- w którym jest mowa o miłości Boga, której nie powinniśmy zachowywać dla siebie - powiedział w homilii, że o. Jan w swoim życiu reprezentował taką właśnie postawę. „Przez o. Jana Bóg obdarowywał nas swoją miłością, dostaliśmy coś bardzo szczególnego właśnie dzięki niemu, dzięki niemu potrafimy choć trochę kochać” – podkreślił.

Jan Spież przez dużą część swego życia był przełożonym, a to – zaznaczył –

„jest najcięższy chleb jaki można nieść w zakonie”.

Dodał, że o. Spież zawsze był miłośnikiem historii i jej wybitnym badaczem, w szczególności jeśli chodzi o początki Zakonu Kaznodziejskiego. A przekazywana przez niego znajomość tych dziejów spowodowała – jak podkreślił o. Pilśniak

–  dziś „my jako dominikanie czujemy się jak byśmy byli bezpośrednimi następcami św. Dominika czy św. Jacka i są to dla nas bardzo bliskie, realne wzory do naśladowania”.

W uroczystościach pogrzebowych o. Jana Spieża uczestniczyła niemal setka jego współbraci dominikanów ze wszystkich klasztorów w Polsce włącznie z prowincjałem o. Pawłem Kozackim, bp Michał Janocha oraz wierni wypełniający świątynię po brzegi, w tym wielu jego uczniów i wychowanków przybyłych z tych miast, gdzie duszpasterzował. O. Jan Spież został pochowany na pobliskim cmentarzu przy ul. Wałbrzyskiej.

Jan Andrzej Spież urodził się 4 sierpnia 1941 r. w Kaliszu w rodzinie nauczycielskiej. Po maturze odbył studia na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu i w 1964 roku uzyskał magisterium z historii. Pracował m.in. w Bibliotece Kórnickiej. Jako student zaangażowany był w działania poznańskiego duszpasterstwa akademickiego, prowadzonego m.in. przez o. Joachima Badeniego i Tomasza Pawłowskiego.

We wrześniu 1966 r. wstąpił do nowicjatu dominikanów w Poznaniu a w 1967 r. złożył pierwszą profesję zakonną, trzy lata później – śluby wieczyste. 29 czerwca 1973 r. przyjął święcenia kapłańskie. Przez siedem kolejnych lat był cenionym duszpasterzem akademickim w Poznaniu.

W 1980 r. został skierowany do pracy w Instytucie Tomistycznym w Warszawie na Służewie.

W latach 1983-1989 był przeorem klasztoru na Służewie i proboszczem tamtejszej parafii. Jego zasługą było m. in. wybudowanie nowej świątyni.

W latach osiemdziesiątych aktywnie zaangażował się jako kapelan we wspólnotach „Wiara i Światło”. Są to wspólnoty założone przez Jeana Vaniera, skupiające osoby z niepełnosprawnością intelektualną, ich rodziny i przyjaciół. W latach 1983 – 1985 pełnił rolę krajowego kapelana ruchu „Wiara i Światło”

Kolejne lata posługi spędził jako duszpasterz akademicki we Wrocławiu i Gdańsku.

W latach 1994-1998 i 2002-2004 pełnił oficjum archiwisty Polskiej Prowincji Dominikanów w Krakowie.

W roku 2004 po raz drugi zamieszkał na Służewie i przez trzy lata pełnił tu ponownie posługę przeora.

Uczestniczył w procesie beatyfikacyjnym bł. o. Michała Czartoryskiego OP (jako świadek) i księżnej raciborskiej Eufemii, dominikanki. Był autorem wielu artykułów na temat historii zakonu i początków Polskiej Prowincji Dominikanów.

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

DUCHOWY NIEZBĘDNIK - 24 października

Sobota, XXIX Tydzień zwykły
+ Dzień Powszedni albo wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę
albo wspomnienie św. Antoniego Marii Clareta, biskupa

Pan mówi: Nie chcę śmierci grzesznika,
lecz pragnę, aby się nawrócił i miał życie.

+ Czytania liturgiczne (rok A, II): Ef 4,7-16; Ps 122,1b-2.4-5; Łk 13,1-9
+ Komentarz do czytań (Bractwo Słowa Bożego)



Najczęściej czytane artykuły

E-WYDANIE


Zachęcamy do prenumeraty e-wydań tygodnika Idziemy



Najczęściej czytane komentarze



Najwyżej oceniane artykuły

Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.
- Materiał partnera serwisu -



Newsletter