18 października
poniedziałek
Juliana, Lukasza
Dziś Jutro Pojutrze
     
°/° °/° °/°

Dekalog IX - Włocławek

Ocena: 0
623

Nie daj się uwikłać wszystkim tym siłom pożądania, które drzemią w tobie jako „zarzewie grzechu”. Nie daj się opanować „człowiekowi cielesnemu” – przestrzegał św. Jan Paweł II w 1991 r. we Włocławku.

fot. archiwum diecezji włocławskiej

Podczas pielgrzymki w 1991 r., po obiedzie we włocławskim seminarium duchownym, papież zdecydował się nieco zmodyfikować ustalony program. Poprosił o ciszę i wyznał: „Moje osobiste powiązania z Włocławkiem, z diecezją, są tak duże, że nie mógłbym wyjechać stąd bez wypowiedzenia tych kilku zdań…”.

Faktycznie, Karol Wojtyła nieraz bywał we Włocławku i okolicy, m.in. jako biskup krakowski w 1966 r. uczestniczył tu w obchodach milenium chrztu Polski. Przewodniczył wówczas w katedrze Mszy świętej dla młodzieży. W wydawanym we Włocławku „Ateneum Kapłańskim” publikował swoje artykuły.

 


MŁODZIEŻ PRZYSZŁOŚCIĄ ŚWIATA

Na pielgrzymim szlaku Jana Pawła II w czasie jego pontyfikatu diecezja włocławska znalazła się dwukrotnie. Pierwszy raz Ojciec Święty odwiedził Włocławek podczas swojej czwartej pielgrzymki do Polski. Hasłem pielgrzymki, która trwała od 1 do 9 czerwca 1991 r., były słowa: „Bogu dziękujcie, ducha nie gaście”. Potem pojawił się w diecezji włocławskiej w roku 1999, przy okazji poświęcenia bazyliki w Licheniu.

Podczas pielgrzymki w 1991 r. helikopter z Janem Pawłem II wylądował na płycie stadionu we Włocławku po południu 6 czerwca. Do Włocławka papież przybył prosto z Olsztyna. Tłumy włocławian witały go podczas przejazdu papamobile ulicami miasta. Oprócz członków Kapituły Włocławskiej i Kaliskiej przed katedrą witała go licznie zgromadzona młodzież. Wewnątrz świątyni, konsekrowanej w 1411 r. jako wotum za zwycięstwo pod Grunwaldem, biskupa Rzymu oczekiwali przedstawiciele uczących się, nauczycieli, kuratorów i katechetów wraz z ministrem edukacji narodowej Robertem Głębockim. Pojawienie papieża opóźniało się, a zza otwartych drzwi katedry do zebranych docierały radosne okrzyki – Ojciec Święty bez pośpiechu witał się z ludźmi.

Jan Paweł II wizytę w katedrze rozpoczął od modlitwy przed obrazem wyświęconego tu na prezbitera bł. Michała Kozala, biskupa i męczennika, patrona m.in. katechetów. Ówczesny biskup włocławski Henryk Muszyński podkreślał, że spotkanie w katedrze z dziećmi i młodzieżą oraz wychowawcami było osobistym życzeniem i pragnieniem Ojca Świętego. – Cieszę się bardzo i Bogu dziękuję, a także organizatorom i obecnym, za to, że na moim pątniczym szlaku znalazła się polska szkoła, polscy nauczyciele i katecheci, polscy pedagodzy – mówił św. Jan Paweł II. – Młodzież i dzieci są przyszłością świata, są przyszłością narodu i Kościoła, są tą przyszłością oni, młodzi ludzie, ale są nią w oparciu o rodzinę, o szkołę, o Kościół, o naród, o cały naród. (…) Oto w wielkiej syntezie zadanie szkoły, która ma kształcić i wychowywać. W podejmowaniu tego zadania nie wystarczy patrzeć tylko w wyimaginowaną przyszłość, ale trzeba ją już teraz jakoś tworzyć, trzeba mieć przed oczyma całą tradycję narodu, społeczeństwa, państwa. Powiedział ktoś słusznie, że narody, które tracą pamięć, schodzą do rzędu plemienia.

Papież w katedrze odwiedził także dedykowaną Najświętszej Maryi Pannie kaplicę, w której święcenia kapłańskie otrzymał w 1924 r. późniejszy prymas Polski Stefan Wyszyński. Pobłogosławił tam sztandar noszącej imię kard. Stefana Wyszyńskiego Szkoły Podstawowej nr 23 we Włocławku. Na pamiątkę dla katedry Ojciec Święty przekazał kielich mszalny. O godz. 21 przed domem biskupim spotkał się i modlił „Apelem jasnogórskim” z klerykami włocławskiego seminarium duchownego.

 


ŚWIADECTWO ŻYCIA I ŚMIERCI

Nazajutrz Ojciec Święty przewodniczył Mszy świętej odprawionej na lotnisku w podwłocławskim Kruszynie. – Przynosimy dziś prawie tysiącletnie, piękne i bogate dziedzictwo żywej wiary Kościoła Bożego, który szczyci się swoimi świętymi i błogosławionymi, Kościoła mocnego wiernością i męczeństwem swoich kapłanów i wiernych świeckich – mówił witający papieża biskup włocławski, przywołując historię diecezji.

Święty Jan Paweł II, nawiązując do obchodzonej wówczas uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa, którą nazwał „jakby wielkim dopowiedzeniem i głębokim komentarzem do wydarzeń wielkopiątkowych”, pytał: – Iluż takich ludzi, zapatrzonych w Serce Odkupiciela, przeszło przez tę nadwiślańską ziemię, przez to biskupie miasto?

Obok bł. Bogumiła (biskupa, a potem pustelnika), bł. Jolanty (księżnej piastowskiej), św. Maksymiliana Kolbego, bł. bp. Michała Kozala, sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego wymienił męczenników obozów hitlerowskich. – Samych tylko kapłanów zginęło podczas ostatniej wojny aż 220, co stanowiło ponad połowę duchowieństwa waszej diecezji. Wpatrywali się oni wszyscy w to przebite na krzyżu Serce – i znajdowali nadludzką moc, ażeby dawać Mu świadectwo życia i śmierci. Serce, które jest źródłem życia i świętości – mówił Jan Paweł II.

– Trzeba, abyśmy idąc po śladach tylu synów i córek tej kujawskiej ziemi, tego biskupiego miasta, wpatrywali się w to Boskie Serce. Z niego płynie wzmocnienie siły wewnętrznego człowieka, jak uczy apostoł. Wraz ze wszystkimi przeto, którzy przeszli przez tę nadwiślańską ziemię, wraz z księdzem Jerzym, który nieopodal stąd znalazł męczeńską śmierć na wiślanym spiętrzeniu, zginam moje kolana przed Ojcem i proszę o wzmocnienie siły człowieka wewnętrznego dla wszystkich synów i córek mojej ojczyzny – modlił się.

Podczas homilii rozpadał się deszcz, którego krople zaczęły spadać na przygotowany tekst. Jan Paweł II odsunął kartki i nawiązał do postaci Jerzego Popiełuszki, którego nazwał „patronem naszej obecności w Europie za cenę ofiary z życia”. Papież poświęcił krzyż, który po zakończeniu pielgrzymki przetransportowano w pobliże włocławskiej zapory i ustawiono jako pomnik upamiętniający męczeńską śmierć błogosławionego.

Liturgia była także okazją do poświęcenia diecezji włocławskiej Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Na jej zakończenie Ojciec Święty dodał: – Dziękujemy dzisiaj Boskiemu Sercu za całą tę trudną, ale jakże bogatą przeszłość Kościoła na Kujawach. To przecież chrześcijaństwo znalazło tu dobrą glebę do swego rozwoju i wzrostu. W tym środowisku bardzo szybko dojrzała idea Soboru Trydenckiego, czego dowodem jest seminarium duchowne – jedno z najstarszych w Polsce. Wasza diecezja zapłaciła ogromną cenę za wierność Bogu i Stolicy Apostolskiej w czasie reformacji, zaborów i wojen światowych. Obficie w tej diecezji rozlała się krew i woda z przebitego boku Chrystusa.

PODZIEL SIĘ:
OCEŃ:

DUCHOWY NIEZBĘDNIK - 18 października

Poniedziałek, XXIX Tydzień zwykły
Święto św. Łukasza, ewangelisty
Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem,
abyście szli i owoc przynosili.

+ Czytania liturgiczne (rok B, I): Łk 10, 1-9
+ Komentarz do czytań (Bractwo Słowa Bożego)

ZAPOWIADAMY, ZAPRASZAMY



Najczęściej czytane artykuły



Najczęściej czytane komentarze

- Reklama -

E-WYDANIE


Zachęcamy do prenumeraty e-wydań tygodnika Idziemy



Reklama

Miejsce na Twoją reklamę
W tym miejscu może wyświetlać się reklama Twoich usług i produktów. Zapraszamy do kontaktu.



Newsletter